धातुः: खज्
मूलधातुः: खज
धात्वर्थः: मन्थे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: खञ्जति


खज् (ख꣡जँ꣡ मन्थे - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = खजनम्
अनीयर् = खजनीयः - खजनीया
ण्वुल् = खाजकः - खाजिका
तुमुँन् = खजितुम्
तव्य = खजितव्यः - खजितव्या
तृच् = खजिता - खजित्री
क्त्वा = खजित्वा
ल्यप् = प्रखज्य
क्तवतुँ = खजितवान् - खजितवती
क्त = खजितः - खजिता
शतृँ = खजन् - खजन्ती

खाजिकः
पुं* - खाज - ठन्
तला हुआ या भुना हुआ अनाज

खाजिकः [khājikḥ], Fried grain.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

खाजिक खाजिक m. (खज्) grain rôti ou grillé.


खाजिकः, पुं, (खे ऊर्द्ध्वदेशे आजः क्षेपः तत्रसाधुः ठन् ।) लाजाः । इति हारावली ॥
खै इति भाषा ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

खाजिक खाजिक, अस्, m. fried or parched
grain; [cf. खदिका।]


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

खाजिक m. = खदिका, L.


खाजिक

पदविभागः - >पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - >ಲಾಜ /ಪುರಿ /ಅರಳು
निष्पत्तिः - >"ठञ्" (४-४-१०३)
व्युत्पत्तिः - >खे ऊर्ध्वभागे आजः क्षेपः । तत्र साधुः

खाजिक m. (-कः) Fried or parched grain.
 E. खज् to go, &c. affix ण्वुल्.


खाजिक पु० खे ऊर्द्धदेशे आजः! क्षेपः तत्र साधुः ठन् । लाजेषुहारा० । तस्य भर्जनपात्रात् ऊर्द्धदेशे स्फोटनेन तथात्वम्

खाजिक
m. (-कः) Fried or parched grain.
E. खज to go, &c. affix ण्वुल्.


खाजिक (khAjika)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Apte Hindi

Shabdartha Kaustubha

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Burnouf