धातुः: कठ्
मूलधातुः: कठ
धात्वर्थः: कृच्छ्रजीवने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: कठति
अनुबन्धादिविशेषः: कठिनम्


कठ् (क꣡ठँ꣡ कृच्छ्रजीवने - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = कठनम्
अनीयर् = कठनीयः - कठनीया
ण्वुल् = काठकः - काठिका
तुमुँन् = कठितुम्
तव्य = कठितव्यः - कठितव्या
तृच् = कठिता - कठित्री
क्त्वा = कठित्वा
ल्यप् = प्रकठ्य
क्तवतुँ = कठितवान् - कठितवती
क्त = कठितः - कठिता
शतृँ = कठन् - कठन्ती

काठः
पुं* - कठ् - घञ्
"चट्टान, पत्थर"

काठः [kāṭhḥ], A rock, stone.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

काठः, पुं, (काठ्यते तङ्क्यते इति । कठ + कर्म्मणिघञ् ।) पाषाणः । इति त्रिकाण्डशेषः ॥


काठ kāṭha, a. derived from Kaṭha;
 -ka, a. 🞄(ī) relating to Kaṭha;
 n. N. of a Veda: -upaniṣad = kaṭha‿upaniṣed.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

काठ काठ, अस्, ई, अम्, composed by Kaṭha;
(अस्), m. a rock, a stone.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

काठ mf(ई)n. proceeding from or composed by Kaṭha, Pāṇ. iv, 3, 107, Kāś.


काठ

पदविभागः - >पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - >ಬಂಡೆ /ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲು

काठ

पदविभागः - >विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - >ಕಠಸಂಬಂಧವಾದ
निष्पत्तिः - >"अण्" (४-३-१२०)
व्युत्पत्तिः - >कठस्येदम्

काठ m. (-ठः) A stone, a rock.
 E. कठ् to be hard, &c. अण् affix; also
with कन् added, काठक.


skas
१) काठ (?) २) निशय ३) निःश्रेणी

काठ पु० कठ्यते तङ्क्यते कठ--तङ्कने कर्म्मणि घञ् ।१ पाषाणे त्रिका० । कठस्येदम् अण् । २ कठसंबन्धिनित्रि० स्त्रियां ङीप् ।

काठ
m. (-ठः) A stone, a rock.
E. कठ to be hard, &c. अण् affix; also with कन् added,
काठक.


काठ (ठः) 1.
m. A stone, a rock.


काठ (kATha)

शब्दसागरः

Capeller Eng

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Macdonell

Apte Hindi

Shabdartha Kaustubha

L R Vaidya

Sanskrit Tibetan

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Capeller