धातुः: कन्
मूलधातुः: कनी
धात्वर्थः: दीप्ति-कान्ति-गतिषु (कान्तिः कामना)
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: कनति
अनुबन्धादिविशेषः: इदित्


कन् (क꣡नीँ꣡ दीप्तिकान्तिगतिषु - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = कननम्
अनीयर् = कननीयः - कननीया
ण्वुल् = कानकः - कानिका
तुमुँन् = कनितुम्
तव्य = कनितव्यः - कनितव्या
तृच् = कनिता - कनित्री
क्त्वा = कनित्वा
ल्यप् = प्रकन्य
क्तवतुँ = कान्तवान् - कान्तवती
क्त = कान्तः - कान्ता
शतृँ = कनन् - कनन्ती

कन v. कनिष्ठ, कनीयस्.


कन कन a. [inusité] petit. Comp. कनीयस्; sup.
कनिष्ठ।


kaná, a., jung, jugendlich [von kan, glänzen, fröhlich sein], erhalten in dem fem. kanā́, die Jungfrau, und zu Grunde liegend in kanī́na, jung, jugendlich, kaníā, kanyánā, Jungfrau. (Mit kaṇa, was für karṇa steht und aus kar = śar entstanden ist, steht kaná in keinerlei Zusammenhang.)


कन, ई ञि प्रीतौ । गतौ । द्युतौ । इति कविकल्पद्रु-मः ॥
 (भ्वां--परं--अकं--सकं च--सेट् ईदित् ।)ई ञि कान्तोऽस्ति । इति दुर्गादासः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

कन कन, a substitute for अल्प, little,
small, not occurring alone, but regarded as the source
of the following derivatives; [cf. कण।]


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

कन mfn. (substituted for अल्प, ‘little, small’, in forming its comparative and superlative See below; cf. कण; according to, Gmn. fr. √ कन्, ‘to shine, be bright or merry’, originally meaning ‘young, youthful’).


कन(ई ञि)ञिकनी r. 1st cl. (कनति)
	 1. To shine.
	 2. To desire or love.
3. To go or approach.


कन प्रीतौ अक० गतौ सक० भ्वा० पर० सेट् । कनति अकनीत्-अकानीत् चकान । प्रनिकनति । ईदित् । कान्तः । ञी-दित् वर्त्तमाने क्त । कान्तोवर्त्तते । कान्तिः । कननम् ।“अविक्रीतो अकानिषं पुनर्यन्” ऋ० ४, २४, ९,

कन (इ ञि) ञिकनी r. 1st cl. (कनति)
1 To shine.
2 To desire or love.
3 To go or approach.


कन (kana)

शब्दसागरः

Wilson

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Bopp

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Grassman

Burnouf