धातुः: ओण्
मूलधातुः: ओणृ
धात्वर्थः: अपनयने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: ओणति


ओण् (ओ꣡णृँ꣡ अपनयने - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = ओणनम्
अनीयर् = ओणनीयः - ओणनीया
ण्वुल् = ओणकः - ओणिका
तुमुँन् = ओणितुम्
तव्य = ओणितव्यः - ओणितव्या
तृच् = ओणिता - ओणित्री
क्त्वा = ओणित्वा
ल्यप् = प्र ओण्य
क्तवतुँ = ओणितवान् - ओणितवती
क्त = ओणितः - ओणिता
शतृँ = ओणन् - ओणन्ती

ओण, ऋ अपसारणे । दूरीकरणे ॥
 इति कविकल्प-द्रुमः ॥
 (भ्वादिं-परं-सकं-सेट् ।) अपसारणमप-नयनम् । मा भवान् ओणिनत् । ओणति धनम्चौरः । इति दुर्गादासः ॥


ओण r. 1st cl. (ऋ) ओणृ (ओणति) To remove, to take away or abstract.


ओण अपनयने अपसारणे ऋदित् भ्वादि० पर० सक० सेट् ।ओणति औणीत् । ओणाम् बभूव आस चकार ओणनम्क्वनिप् अवावा स्त्रियाम् अवावरी । ओणयति ते माभवान् ओणिणत् त ।

ओण r. 1st cl. (ऋ) ओणृ (ओणति) To remove, to take away or
abstract.


ओण (oNa)

शब्दसागरः

Wilson

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्