| YouTube Channel

उषङ्गु (uSaGgu)

 
Apte
English
उषङ्गुः [uṣaṅguḥ],
N.
of Śiva.
Apte 1890
English
उषंगुः N. of Śiva.
Monier Williams Cologne
English
उष—°ं-गु
m.
N.
of a Ṛṣi,
MBh.
xiii, 7667
of a king,
MBh.
of Śiva,
MBh.
xiii, 1219.
Monier Williams 1872
English
उषङ्गु उषङ्गु, उस्, m. an epithet of Śiva
[cf. उशङ्गव।]
Mahabharata
English
Ushaṅgu^1, a ṛshi. § 665 (Mokshadh.): XII, 208, 7596 (among the ṛshis of the west).--§ 775 (Ānuśāsanik.): XIII, 166, 7667 (saha sodaryaiḥ, do.).
Ushaṅgu^2 = Śiva (1000 names^2).--Do.^3, v. Ṛshadgu.
पुराणम्
English
उषंगु / UṢAṄGU I. A hermit who lived in the western country. (M.B. śānti Parva, Chapter 208, Stanza 30).
उषंगु / UṢAṄGU II. A synonym of śiva. (M.B. anuśāsana parva, Chapter 17, Stanza 105).
उषंगु / UṢAṄGU III. A king of the yadu family. His father was vṛjinīvān and his son was called citraratha. (M.B. anu āsana Parva, Chapter 147, Stanza 29).
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
उषङ्गु
पु०
उष बा० अङ्गु रुद्रे तस्य संहर्त्तृत्वात्तथात्वम् ।“उषङ्गुश्च विधाता मान्धाता भूतभावनः” भा० अनु० १७