| YouTube Channel

उपकृतिन् (upakRtin)

 
Monier Williams Cologne
English
उपकृतिन्
mfn.
one who has done or does a favour, a helper
&c.
g. इष्टादि,
Pāṇ.
v, 2, 88.
Monier Williams 1872
English
उप-कृतिन्, ई, इनी, इ, or उपकृति-मत्, आन्, अती,
अत्, one who has done a favour to any body.
Shabdartha Kaustubha
Kannada
उपकृतिन्
पदविभागः - > विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - > ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದವನು /ಸಾಹಾಯ್ಯ ನೀಡಿದವನು
निष्पत्तिः - > "इनिः" (५-२-८८)
व्युत्पत्तिः - > उपकृतमर्थेन