धातुः: अश्
मूलधातुः: अशू
धात्वर्थः: व्याप्तौ,सङ्घाते च
गणः: स्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: वेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: अश्नुते


धातुः: अश्
मूलधातुः: अश
धात्वर्थः: भोजने
गणः: क्र्यादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: अश्नाति


अश् (अ꣡शँ꣡ भोजने - क्र्यादिः - सेट्)
ल्युट् = अशनम्
अनीयर् = अशनीयः - अशनीया
ण्वुल् = आशकः - आशिका
तुमुँन् = अशितुम्
तव्य = अशितव्यः - अशितव्या
तृच् = अशिता - अशित्री
क्त्वा = अशित्वा
ल्यप् = प्राश्य
क्तवतुँ = अशितवान् - अशितवती
क्त = अशितः - अशिता
शतृँ = अश्नन् - अश्नती

अश् (अ꣡शूँ॒ व्याप्तौ सङ्घाते च - स्वादिः - वेट्)
ल्युट् = अशनम्
अनीयर् = अशनीयः - अशनीया
ण्वुल् = आशकः - आशिका
तुमुँन् = अशितुम् / अष्टुम्
तव्य = अशितव्यः / अष्टव्यः - अशितव्या / अष्टव्या
तृच् = अशिता / अष्टा - अशित्री / अष्ट्री
क्त्वा = अशित्वा / अष्ट्वा
ल्यप् = प्राश्य
क्तवतुँ = अष्टवान् - अष्टवती
क्त = अष्टः - अष्टा
शानच् = अश्नुवानः - अश्नुवाना

आशुः
पुं* - अश्+उण्
चावल

(पुं) आशू(व्याप्तौ)+उण् । उ०१.१। १.पाटलव्रीहिः। ‘आशुव्रीहिः पाटलः स्यात्’ अमरः। (अ) २.जाग्रतया । ‘तदाशु कर्तुं त्वयि जिह्ममुद्यते विधीयतां तत्र विधेयमुत्तरम्’ किरा०१.२५।

आशुः, पुं, क्ली, (अशू + उण् ।) प्रावृट्कालसमुद्भव-धान्यं । आउश इति भाषा । तत्पर्य्यायः । प्रीहिः२ पाटलः ३ । अस्य गुणाः । मधुरत्वम् । पाकेअम्लत्वम् । पित्तकारित्वम् । गुरुत्वञ्च । इतिराजवल्लभः ॥


आशुः (AzuH)

Apte Hindi

E Bharati Sampat

शब्दकल्पद्रुमः