धातुः: श्वल्
मूलधातुः: श्वल
धात्वर्थः: आशुगमने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: श्वलति


श्वल् (श्व꣡लँ꣡ आशुगमने - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = श्वलनम्
अनीयर् = श्वलनीयः - श्वलनीया
ण्वुल् = श्वालकः - श्वालिका
तुमुँन् = श्वलितुम्
तव्य = श्वलितव्यः - श्वलितव्या
तृच् = श्वलिता - श्वलित्री
क्त्वा = श्वलित्वा
ल्यप् = प्रश्वल्य
क्तवतुँ = श्वलितवान् - श्वलितवती
क्त = श्वलितः - श्वलिता
शतृँ = श्वलन् - श्वलन्ती

अश्वलः [aśvalḥ], [अश्वं लाति ला-क.] N. of a sage, the Hotṛipriest of Janaka; अथ ह जनकस्य वैदेहस्य होता$श्वलो बभूव Bri. Up.3.1.2.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

अश्वलः [अश्वं लाति ला-क.] N. of a sage, the Hotṛ-priest of Janaka; अथ ह जनकस्य वैदेहस्य होताऽश्वलो बभूव Bṛ. Up. 

(वि) अश्वं लाति । १. अश्वग्राहकः ऋषिभेदः । "अथ ह जनकस्य वैदेहस्य होताश्वलो बभूव" (बृ.उ) ।

Synonyms: अश्वलः

noun

ऋषिविशेषः।; "राज्ञः जनकस्य सभायां शास्त्रार्थं कर्तुम् अश्वलः अपि अगच्छत्।"

अश्वलः (azvalaH)

Apte

Apte 1890

E Bharati Sampat

Wordnet