| YouTube Channel

अवस (avasa)

 
शब्दसागरः
English
अवस ind. (-वस) Without, on the outside.
m.
 (-सः)
1. A king.
2. The sun.
n.
 (-सं) Preserving, protecting, (in the language of the Vedas.)
E.
अव to preserve, &c. असच् Unādi
aff.
Capeller Eng
English
अवस॑
n.
 refreshment, food.
Yates
English
अ-वस
adv. Without.
m.
 (सः) A
king
the sun.
n.
 (सं) Protection.
Wilson
English
अवस ind. (-वस) Without, on the outside.
m.
 (-सः)
1 A king.
2 The sun.
n.
 (-सं) Preserving, protecting, (in the language of the
Vedas.)
E.
 अव to preserve, &c. असच् Uṇādi
aff.
Apte
English
अवसः [avasḥ], [अव्-असच्
Uṇ.*
 3.117
अवतीत्यवसो राजा भानुश्च Ujjval.]
A king.
The Sun.
A kind of tree (अर्क).
सम् Refreshment, food, यदमुष्णीतमवसं पणिं गाः
Rv.*
 1.93.4. provision (especially for a journey), viaticum (˚सः also)
एतत्ते रुद्रावसम् Yv.3.61.
Preserving, protecting.
Apte 1890
English
अवसः [अव्-असच् Uṇ. 3. 117
अवतीत्यवसो राजा भानुश्च Ujjval.] 1 A king.
2 The sun.
3 A kind of tree (अर्क).
सं 1 Refreshment, food, provision (especially for a journey), viaticum (°सः also)
एतत्ते रुद्रावसं Yv. 3. 61.
2 Preserving, protecting.
Monier Williams Cologne
English
अवस॑
n.
Ved.
 refreshment, food, provisions, viaticum,
RV.
 i, 93, 4
119, 6
vi, 61
&c.
(with पद् व॑त्) ‘food that has feet’ i.e. cattle,
RV.
 x, 169, 1
अवस॑
m.
 a king,
Uṇ.
Monier Williams 1872
English
अवस, अम्, n., Ved. refreshment, food, provisions,
viaticum
preserving, protecting
(अस्), m. a king
the sun.
Shabdartha Kaustubha
Kannada
अवस
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ರಾಜ /ದೊರೆ
निष्पत्तिः - > अव (रक्षणे) - "असच्" (उ० ३-११७)
व्युत्पत्तिः - > अवति
अवस
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಸೂರ್ಯ
अवस
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಎಕ್ಕದ ವೃಕ್ಷ
अवस
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಫಲಾಹಾರದ ವಸ್ತು /ಪ್ರಯಾಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಾರಿಯ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಸ್ತು
Lanman
English
avasá, n. refreshment, nourishment. [√av,
mg 3.]
Vedic Reference
English
Avasa in the adjective an-avasa in the Rigveda^1 may mean
‘drag.’
1) vi. 66, 7. Cf. Max Müller, Sacred Books of the East, 32, 372.
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
अवसः,
पुं,
 (अव रक्षणादौ अवति इति अत्त्यवि-चमीत्यादिना असच् प्रत्ययः ।) राजा । सूर्य्यः ।इति सिद्धान्तकौमुदी ॥
अवसं,
क्ली,
 (अव + असिच् भावे ।) रक्षणं । वैदिक-शब्दोऽयं ॥
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
अवस
पु०
 अव + असच् । १ नृपे २ सूर्य्ये सि० कौ० ३ अर्कवृक्षे४ पाथेयभेदे च “एतत्ते रुद्रावसं तेन” य० ३, ६१ “अवसशब्देन देशान्तरं गच्छतो मार्गमध्ये तटागादिसमीपेभोक्तव्य ओदनविशेष उच्यते” वेददी० ।
Grassman
German
avasá, n., Labung [von av], insbesondere die Nahrung, Zehrung, die zum täglichen Lebensunterhalt gehört (besonders an Milch)
2〉 concret gedacht
mit padvát „die fussbegabte Nahrung“, d. h. das Vieh, dessen Milch die tägliche Nahrung bietet.
-ám {93, 4}
{119, 6}
{502, 1}.
-ā́ya 2〉 {995, 1}.
Burnouf
French
अवस अवस
m.
 (अव्) Roi.
Soleil.
N. Vd. protection.
अवस अवस indéc. (अव) sans, séparément.