| YouTube Channel

अवग्राह (avagrAha)

 
शब्दसागरः
English
अवग्राह
m.
 (-हः)
1. An imprecation or term of abuse, as अवग्राहस्ते स्यात्,
may disappointment befall you.
2. Drought.
3. Disgrace, discom-
fiture: see अवग्रह.
E.
 As before, घञ्
aff.
Yates
English
अव-ग्राह (हः) 1.
m.
 Idem
drought.
Spoken Sanskrit
English
अवग्राह - avagrAha -
m.
 - drought
अवग्राह - avagrAha -
m.
 - bucket
अवग्राह - avagrAha -
m.
 - forehead of an elephant
अवग्राह - avagrAha -
m.
 - obstacle
अवग्राह - avagrAha -
m.
 - impediment
Wilson
English
अवग्राह
m.
 (-हः)
1 An imprecation or term of abuse, as अवग्राहस्ते स्यात्, may disappointment
befall you.
2 Drought.
3 Disgrace, discomfiture: see अवग्रह.
E.
 as before, and घञ्
aff.
Apte
English
अवग्राहः [avagrāhḥ], 1 Breaking, separation.
Impediment
अवग्राहस्ते भूयात् Sk.
A curse
see अवग्रह.
Apte 1890
English
अवग्राहः 1 Breaking, separation.
2 Impediment
अवग्राहस्ते भूयात् Sk.
3 A curse
see अवग्रह.
Monier Williams Cologne
English
अव-ग्राह
m.
 obstacle, impediment (used in imprecations),
Pāṇ.
 iii, 3, 45
(Pāṇ. iii, 3, 51
cf.
 also अव-ग्रह) drought,
Rājat.
(v.l. for अवगाह, q.v.) a bucket,
L.
the forehead of an elephant,
L.
Monier Williams 1872
English
अव-ग्राह, अस्, m. breaking off, discontinuing
obstacle, impediment, imprecation
drought
the
forehead of an elephant.
Apte Hindi
Hindi
अवग्राहः
पुं*
 - अव+ग्रह्+घञ्
"टूटना, वियोजन"
अवग्राहः
पुं*
 - अव+ग्रह्+घञ्
अड़चन
अवग्राहः
पुं*
 - अव+ग्रह्+घञ्
शाप
Shabdartha Kaustubha
Kannada
अवग्राह
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಅನಾವೃಷ್ಟಿ /ಮಳೆಯಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ
निष्पत्तिः - > अव + ग्रह (उपादाने) - वा "घञ्" (३-३-५१) ।
विस्तारः - > देवस्य अवग्रहः अवग्राहः । देवकर्तुकमवर्षणमित्यर्थः - सि० कौ० ।
L R Vaidya
English
avagrAha {% m. %} The same as अवग्रह q.v.
Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch
German
अवग्राह 2. Dürre, auch Śrīk. 6, 23. 4. Wanne, Harṣac. (1936) 444, 10.
अभिधानचिन्तामणिः
Sanskrit
--source--
वृष्ट्यां वर्षणवर्षे तद्विघ्ने ग्राहग्रहाववात् ।
-wordlist-
वृष्टि (स्त्री), वर्षण (क्ली), वर्ष (पुंक्ली), अवग्राह (पुं), अवग्रह (पुं)
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
अवग्राहः,
पुं,
 (अव + ग्रह + घञ् ।) ग्रहदोषादि-जन्यवृष्टिव्याघातः । शुको इति भाषा । तत्प-र्य्यायः । वृष्टिविघातः २ अवग्रहः ३ । इत्यमरः ॥
हस्तिललाटं । शापः । इति तट्टीका ॥
(यथा, --“अवग्राहस्ते भूयात्” ।)
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
अवग्र(ग्रा)ह
पु०
 अव + ग्रह--घ १ घञ् वा । १ वृष्टिजलप्रतिबन्धे“वृष्टिर्भवति शश्यानामवग्रहविशोषिणाम्” “रावणावग्रह-क्लान्तमिति वागमृतेन सः” । नभोनभस्ययोर्वृष्टिमवग्रह-इवान्तरे” इति च रघुः २ अनावृष्टौ च “वृषव सीतां तदवग्रहक्षताम्” कुमा० । ३ निग्रहे “स्वयं विधाता सुरदैत्यरक्षसा-मनुग्रहावग्रहयोर्यदृच्छया” माघः । व्याकरणोक्तेर्सन्धिरा-हित्यरूपे ४ विच्छेदे “इन्द्र्योसि विशौजाः य० १०, २८मन्त्रे विडौजा इति प्राप्ते विशौजाश्छान्दन्द्रसमतएव पदकारो नावग्रहं चकार” वेददी० । ५ प्रतिबन्धमात्रे “अव-श्यभव्येष्वनवग्रहग्रहा यथा दिशा धावति वेघसः स्पृहा”नै० । ६ गजसमूहे हारा० ७ गजललाटे मेदि० । ८ स्वभावेत्रिका० अवग्राहस्तु ९ शापे ।
Stchoupak
French
अव-ग्राह-
m.
 récipient, cuve.