धातुः: रुच्
मूलधातुः: रुच
धात्वर्थः: दीप्तौ-अभिप्रीतौ च
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: रोचते
अनुबन्धादिविशेषः: द्युतादिः


रुच् (रु꣡चँ॒ दीप्तावभिप्रीतौ च - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = रोचनम्
अनीयर् = रोचनीयः - रोचनीया
ण्वुल् = रोचकः - रोचिका
तुमुँन् = रोचितुम्
तव्य = रोचितव्यः - रोचितव्या
तृच् = रोचिता - रोचित्री
क्त्वा = रोचित्वा / रुचित्वा
ल्यप् = प्ररुच्य
क्तवतुँ = रुचितवान् / रोचितवान् - रुचितवती / रोचितवती
क्त = रुचितः / रोचितः - रुचिता / रोचिता
शानच् = रोचमानः - रोचमाना

अभीरुच् Tatpur. f. (-क्) Probably the same as अभिरुचि
q. v. (The word is mentioned by the Kāśikā and Siddhk.
as an instance, besides नीरुक्, of the prolongation of the
final vowel of the prefix, before the kvip deriv. of रुच्;
comp. Pāṇ. VI. 3. 116.). E. रुच् with अभि, kṛt aff. क्विप्.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

अभीरुच् अभी-रुच्। See अभि-रुचि।


अभीरुच् (abhIruc)

Monier Williams 1872

Goldstucker