धातुः: श्वस्
मूलधातुः: श्वस
धात्वर्थः: प्राणने
गणः: अदादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: श्वसिति
अनुबन्धादिविशेषः: रुदादिः


श्वस् (श्व꣡सँ꣡ प्राणने - अदादिः - सेट्)
ल्युट् = श्वसनम्
अनीयर् = श्वसनीयः - श्वसनीया
ण्वुल् = श्वासकः - श्वासिका
तुमुँन् = श्वसितुम्
तव्य = श्वसितव्यः - श्वसितव्या
तृच् = श्वसिता - श्वसित्री
क्त्वा = श्वसित्वा
ल्यप् = प्रश्वस्य
क्तवतुँ = श्वसितवान् - श्वसितवती
क्त = श्वसितः - श्वसिता
शतृँ = श्वसन् - श्वसती

अभिश्वस् [abhiśvas], m. Ved. One who breathes upon or towards.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

अभिश्वस् m. Ved. One who breathes upon or towards. 

अभिश्वस् Tatpur. m. (-श्वः) (ved.) One who breathes towards;
e. g. Ṛgv.: भीमस्य वृष्णो जठरादभिश्वसो दिवे दिवे सहुरि
स्तन्नबाधितः (Sāy.: अभिश्वसः । आभिमुख्येन श्वसतः । जठरात् ।
उदरात् । अन्तरिक्षात्). E. श्वस् with अभि, kṛt aff. क्विप्.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

अभिश्वस् अभि-श्वस्, अस्, m., Ved. one who
breathes upon or towards.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

अभि-√ श्वस् (p. -श्वस॑त्; Ved. Inf. (abl.) -श्व॑सस्)
to blow towards or hither, RV. i, 140, 5 and 92, 8;
 (p. -श्वसत्) to whistle, R.;
to groan, R.


अभि-श्वस्-
 siffler ;
 gémir.


Synonyms: अभिश्वस्, परिनिःस्तन्, विस्तन्, क्षीज्

verb

शारीरवेदनाजन्यः कष्टसूचकशब्दनात्मकः व्यापारः।; "शयनाद् उत्थातुम् असमर्थः सः शय्यायाम् एव अभ्यश्वसत्।"

अभिश्वस् (abhizvas)

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Goldstucker

Wordnet

Stchoupak