धातुः: अञ्ज्
मूलधातुः: अञ्जू
धात्वर्थः: व्यक्ति-म्रक्षण-कान्ति-गतिषु
गणः: रुधादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: वेट्,सेट्(धा.पा)
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: अनक्ति
अनुबन्धादिविशेषः: ऊदित्


धातुः: अञ्ज्
मूलधातुः: अजि
धात्वर्थः: भाषायाम्
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: अञ्जयति-ते
अनुबन्धादिविशेषः: इदित्


अञ्ज् (अ꣡ञ्जूँ꣡ व्यक्तिम्रक्षणकान्तिगतिषु व्यक्तिमर्षणकान्तिगतिषु - रुधादिः - वेट्)
ल्युट् = अञ्जनम्
अनीयर् = अञ्जनीयः - अञ्जनीया
ण्वुल् = अञ्जकः - अञ्जिका
तुमुँन् = अञ्जितुम् / अङ्क्तुम्
तव्य = अञ्जितव्यः / अङ्क्तव्यः - अञ्जितव्या / अङ्क्तव्या
तृच् = अञ्जिता / अङ्क्ता - अञ्जित्री / अङ्क्त्री
क्त्वा = अञ्जित्वा / अङ्क्त्वा / अक्त्वा
ल्यप् = प्राज्य
क्तवतुँ = अक्तवान् - अक्तवती
क्त = अक्तः - अक्ता
शतृँ = अञ्जन् - अञ्जती

अभिव्यङ्ग्य Tatpur. m. f. n. (-ङ्ग्यः-ङ्ग्या-ङ्ग्यम्) To be made
manifest, to be made out; e. g. Dāyabhāga: अविभक्तधने
हि स्वत्वं गुटिकापाताभिव्यङ्ग्यम् । तथा चास्मिन्भागे यदि मम
गुटिकापातो नैतन्मम धनम्. E. अञ्ज् with वि and अभि,
kṛtya aff. ण्यत्.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

अभि-व्यङ्ग्य, अस्, आ, अम्, to be manifested or
made clear.


अभिव्यङ्ग्य (abhivyaGgya)

Monier Williams 1872

Goldstucker