| YouTube Channel

अभिमन्तोस् (abhimantos)

 
Monier Williams Cologne
English
अभि॑-मन्तोस्
Ved.
inf.
 See
s.v.
 अभि-√ मन्.
Goldstucker
English
अभिमन्तोस् Tatpur. ind. (ved.) (Probably.) To hurt, to in-
jure, to destroy, (comp. Nīlak. s. v. मन् with अभि)
e. g.
Śatapath.: अथ हैक उल्मुक्येन दहन्ति । तदु तथा न कुर्यादेष
वै रुद्रियोऽग्निः स हैनमीश्वरः सपुत्रं सपशुमभिमन्तोः ‘for it
is capable to injure (or to destroy) him with his sons and
cattle’
(for the construction of ईश्वर comp. Pāṇ. III. 4. 13.).
E. मन् with अभि, kṛt aff. तोसुन् (i. e. the genitive of
an obsolete base अभिमन्तु, in the sense of the infinitive,
which in the classical dialect would be अभिमन्तुम्
but with
the udātta on the second syllable, which accent the word
would not have, if it were the sixth case of a regular word
अभिमन्तु
comp. Pāṇ. VI. 2. 50.).
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
अभिमन्तोस्
अव्य०
 अभि + मन--तोसुन् । अभिमन्तुमभिमानेनविषयीकर्त्तुमित्यर्थे “एष वै रुद्रियोऽग्निः सहैनमीश्वरःसपुत्रं सपशुमभिमन्तोः” शत० ब्रा० ।