धातुः: भञ्ज्
मूलधातुः: भञ्जो
धात्वर्थः: आमर्दने
गणः: रुधादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: भनक्ति
अनुबन्धादिविशेषः: ओदित्


धातुः: भञ्ज्
मूलधातुः: भजि
धात्वर्थः: भाषायाम्
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: भञ्जयति-ते


भञ्ज् (भ॒ञ्जोँ꣡ आमर्दने - रुधादिः - अनिट्)
ल्युट् = भञ्जनम्
अनीयर् = भञ्जनीयः - भञ्जनीया
ण्वुल् = भञ्जकः - भञ्जिका
तुमुँन् = भङ्क्तुम्
तव्य = भङ्क्तव्यः - भङ्क्तव्या
तृच् = भङ्क्ता - भङ्क्त्री
क्त्वा = भङ्क्त्वा / भक्त्वा
ल्यप् = प्रभज्य
क्तवतुँ = भग्नवान् - भग्नवती
क्त = भग्नः - भग्ना
शतृँ = भञ्जन् - भञ्जती

अभिप्रभङ्गिन् Tatpur. m. f. n. (-ङ्गी-ङ्गिणी-ङ्गि) (ved.) Break-
ing, destroying; e. g. Ṛgv.: बिभया हि त्वावत उग्रादभि-
प्रभङ्गिणः (Sāyaṇa: = शत्रूणामभिप्रहर्तुः). E. भञ्ज् with
प्र and अभि, kṛt aff. णिनि.


abhiprabhaṅgín, a., zerbrechend [von bhañj mit abhí und prá, vgl. prabhaṅgín].
-ínas [Ab.] ugrā́t (índrāt) {665,35}.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

अभिप्रभङ्गिन् अभि-प्र-भङ्गिन्, ई, इणी, इ (rt.
भञ्ज्), Ved. breaking completely.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

अभि-प्र-भङ्गि॑न् mfn. (√ भञ्ज्), breaking completely, RV. viii, 45, 35.


अभिप्रभङ्गिन् (abhiprabhaGgin)

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Goldstucker

Grassman