धातुः: जन्
मूलधातुः: जनी
धात्वर्थः: प्रादुर्भावे
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: जायते


धातुः: जन्
मूलधातुः: जन
धात्वर्थः: जनने
गणः: जुहोत्यादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: जजन्ति
अनुबन्धादिविशेषः: छान्दसः


जन् (ज꣡नीँ॒ प्रादुर्भावे मित् १९३७ - दिवादिः - सेट्)
ल्युट् = जननम्
अनीयर् = जननीयः - जननीया
ण्वुल् = जनकः - जनिका
तुमुँन् = जनितुम्
तव्य = जनितव्यः - जनितव्या
तृच् = जनिता - जनित्री
क्त्वा = जनित्वा
ल्यप् = प्रजाय / प्रजन्य
क्तवतुँ = जातवान् - जातवती
क्त = जातः - जाता
शानच् = जायमानः - जायमाना

जन् (ज꣡नँ꣡ जनने मित् १९३७ - जुहोत्यादिः - सेट्)
ल्युट् = जननम्
अनीयर् = जननीयः - जननीया
ण्वुल् = जनकः - जनिका
तुमुँन् = जनितुम्
तव्य = जनितव्यः - जनितव्या
तृच् = जनिता - जनित्री
क्त्वा = जनित्वा
ल्यप् = प्रजाय / प्रजन्य
क्तवतुँ = जनितवान् - जनितवती
क्त = जनितः - जनिता
शतृँ = जज्ञत् / जज्ञद् - जज्ञती

अभि꣡जनितोस् , lies Gen. Inf. (zu ergänzen ईश्वरः). Der Sinn ist: es könnte ihm eine Mißgeburt geboren werden, Śat. Br. 3, 1, 2, 21. — Ließe sich anders fassen, wenn man ईश्वरः dazu ergänzte.


अभिजनितोस् Tatpur. ind. (ved.) To produce. E. जन् with
अभि, kṛt aff. तोसुन् (i. e. the genitive of an obsolete base
in -तु; with the udātta on the second syllable, used like
the classical infin. in -तुम्).


अभिजनितोस् (abhijanitos)

Goldstucker

Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch