| YouTube Channel

अप्य (apya)

 
Capeller Eng
English
अ॑प्य
f.
& born in water
made of or mixed with water.
Apte
English
अप्य [apya],
a.
[अपां इदं तत्र साधु संस्कृतम् वा यत्
अद्भिः संस्कृतम्
P.
IV.* 4.134]
Connected with or coming from water. त्वया हितमप्यमप्सु भागम्
Rv.*
2.38.7
watery
ईं मृगो अप्यो वनर्गुरुप 1.145.5. consisting of, consecrated with, water (as हविः.)
Obtainable.
Active, connected with sacrificial acts.
Apte 1890
English
अप्य a. [अपां इदं तत्रसाधु संस्कृतं वा यत्
अद्भिः संस्कृतं P. IV. 4. 134] 1 Connected with or coming from water Rv. 2. 38. 7
watery
consisting of, consecrated with, water (as हविः).
2 Obtainable.
3 Active, connected with sacrificial acts 1. 145. 5.
Monier Williams Cologne
English
अ॑प्य a (2, 3) mf(अ॑प्या
once अ॑पी,
RV.
vi, 67, 9) n being in water, coming from water, connected with water,
RV.
(cf. 3. आ॑प्य).
अ॑प्य b See 2. अ॑प्.
Monier Williams 1872
English
अप्य, अस्, आ, अम्, obtainable, to be reached
active, belonging to or connected with work or sacri-
ficial acts, watery.
Macdonell
English
अप्य áp-ya,
a.
(f. ā, or ápi) belonging to 🞄water.
Goldstucker
English
अप्य m. f. n. (-प्यः-प्या-प्यम्) (ved.) I. To be reached, to be
obtained, accessible
(= आप्य or आप्तुं योग्य). E. अप्
(comp. the E. of अप्त), kṛtya aff. यत्.
II.
^1 Made with water, as Havis.
^2 Born or produced
in water, as Soma. E. अप् (water), taddh. aff. यत्.
III. Connected with work, fit for work (also, for sacri-
ficial acts), active. [The nom. sing. अप्यः is a poetical li-
cense in Ṛgv. VI. 67. 9. instead of the nom. plur.--The
assumption of a femin. अपी instead of अप्या is arbitrary.]
E. अपस् (shortened to अप, compare अप्त्य), taddh.
aff. यत्.
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
अप्य
त्रि०
अपामिदम् तत्र साधु संस्कृतं वा यत् जलसंस्कृते“अग्रेगो राजाप्यस्तमिष्यते” ऋ० ९, ८६, ४५ “अप्यःअप्सु संस्कृतः” भा० जलसम्बन्धिनि “त्वयाहितमप्यमप्सुभागम्” ऋ० २, ३८, “अप्यमपां सम्बन्धिनम्” भा० ।३ कर्मणि साधौ “स ईँ मृगो अप्योवनर्गुरुप” ऋ० १, १४५, “अप्यः कर्मणि साधुः” भा० अप्तुं योग्यं वेदेयत् ह्रस्वश्च प्राप्तुं योग्ये “योनिमप्यमनिशितम्” ऋ०२, ३८, “अप्यम् आप्तुं योग्यम्” भा०
Capeller
German
अ॑प्य
f.
n.
Wasser-, aquosus.
Grassman
German
ápya, ápia, a., im Wasser befindlich, von ihm stammend, zu ihm gehörig [von áp.].
-ias [N.] mṛgás (agnís) {145, 5}
rā́jā {798, 45} (sómas).
-iam [m.] bhāgám {229, 7}.
-yam [m.] yónim {229, 8}.
-iam [n.] havís {912, 12}.
-yās [m.] devā́s {551, 11}
{491, 11}.
-iāni {490, 6} púrīṣāṇi.
-iebhis iṣṭaís {351, 6}.
-iā [f.] yóṣā {836, 4}
yóṣaṇā {837, 2}
urváśī {921, 10}(?).
-yās [N. f.] yóṣaṇās {290, 5}.
-iās [A. f.] usríyās {820, 6}.
-ias [G. s. f.] {508, 9}, von einer Femininform ápī stammend.
Burnouf
French
अप्य अप्य a. (अप्) Vd. aqueux, qui naît dans l'eau
qui
vit dans l'eau. -- S.
f.
अप्या np. सरण्यू।