धातुः: पूय्
मूलधातुः: पूयी
धात्वर्थः: विशरणे,दुर्गन्धे च
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: पूयते


पूय् (पू꣡यीँ॒ विशरणे दुर्गन्धे च - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = पूयनम्
अनीयर् = पूयनीयः - पूयनीया
ण्वुल् = पूयकः - पूयिका
तुमुँन् = पूयितुम्
तव्य = पूयितव्यः - पूयितव्या
तृच् = पूयिता - पूयित्री
क्त्वा = पूयित्वा
ल्यप् = प्रपूय्य
क्तवतुँ = पूतवान् - पूतवती
क्त = पूतः - पूता
शानच् = पूयमानः - पूयमाना

पूयी - विशरणे दुर्गन्धे च (भ्वा० आत्म० अक० ०) पूयते । अपूयिष्ट ।

कन्नडार्थः - >ಒಡೆ /ಎರಡು ತುಂಡು ಮಾಡು /ಸೀಳು

पूयी - विशरणे दुर्गन्धे च (भ्वा० आत्म० अक० ०) पूयते । अपूयिष्ट ।

कन्नडार्थः - >ಕೊಳೆತು ಹೋಗು /ಕೊಳೆತು ನಾರು /ಕೀವುಗಟ್ಟು
व्युत्पत्तिः - >पूतये मत्स्यः

अपूयिष्ट (apUyiSTa)

Shabdartha Kaustubha