धातुः: दिश्
मूलधातुः: दिश
धात्वर्थः: अतिसर्जने (दानं)
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: दिशति


दिश् (दि॒शँ॑ अतिसर्जने - तुदादिः - अनिट्)
ल्युट् = देशनम्
अनीयर् = देशनीयः - देशनीया
ण्वुल् = देशकः - देशिका
तुमुँन् = देष्टुम्
तव्य = देष्टव्यः - देष्टव्या
तृच् = देष्टा - देष्ट्री
क्त्वा = दिष्ट्वा
ल्यप् = प्रदिश्य
क्तवतुँ = दिष्टवान् - दिष्टवती
क्त = दिष्टः - दिष्टा
शतृँ = दिशन् - दिशन्ती / दिशती
शानच् = दिशमानः - दिशमाना

अपदिष्ट [apadiṣṭa], a. Assigned as a reason or pretext.

अपदिष्ट Tatpur. m. f. n. (-ष्टः-ष्टा-ष्टम्) Adduced as a reason;
e. g. यस्मात्प्रकरणचिन्ता स निर्णयार्थमपदिष्टः प्रकरणसमः;
or कालात्ययापदिष्टः कालातीतः (scil. हेत्वाभासः); or अनु-
मानं कालात्ययापदिष्टम्. E. दिश् with अप, kṛt aff. क्त.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

अप-दिष्ट, अस्, आ, अम्, assigned as a reason or
pretext.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

अप-दिष्ट mfn. assigned as a reason or pretext.


अपदिष्ट

पदविभागः - >विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - >ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ /ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ
निष्पत्तिः - >अप + दिश (अतिसर्जने) - "क्तः" (३-२-१०२)

अपदिष्ट त्रि० अप + दिश--कर्म्मणि क्त । कथिते प्रयुक्ते ।“कालात्ययापदिष्टश्च हेत्वाभासाश्च पञ्चधेति” भाषा० ।

अपदिष्ट (apadiSTa)

Apte

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Goldstucker

Shabdartha Kaustubha

वाचस्पत्यम्