धातुः: त्रप्
मूलधातुः: त्रपूष्
धात्वर्थः: लज्जायाम्
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: वेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: त्रपते
अनुबन्धादिविशेषः: घटादिः


त्रप् (त्र꣡पूँ॒ष् लज्जायाम् मित् इति भोजः ०९३४ - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = त्रपणम्
अनीयर् = त्रपणीयः - त्रपणीया
ण्वुल् = त्रापकः - त्रापिका
तुमुँन् = त्रपितुम् / त्रप्तुम्
तव्य = त्रपितव्यः / त्रप्तव्यः - त्रपितव्या / त्रप्तव्या
तृच् = त्रपिता / त्रप्ता - त्रपित्री / त्रप्त्री
क्त्वा = त्रपित्वा / त्रप्त्वा
ल्यप् = प्रत्रप्य
क्तवतुँ = त्रप्तवान् - त्रप्तवती
क्त = त्रप्तः - त्रप्ता
शानच् = त्रपमाणः - त्रपमाणा

apatrāpya (once, Mv 〔iii.53.1〕, °trapya, Senart, but v.l. contains -āpya-; if correct, short -a- must be MIndic in nature), nt. (= Pali ottappa, otappa; see under anapa°, otrapa, an-o°, an-otrāpin), modesty, bashfulness, shame (rarely shame in the other sense which the word now commonly has in English; so Av 〔i.216.10〕; Śikṣ 〔12.1〕); Av 〔ii.167.4〕 (read °pya-parigṛhītaṃ as cpd.); almost always associated with its virtual synonym hrī, Mv 〔iii.53.1〕 hrī cāpatrapyaṃ (cf. above) ca; Mvy 〔1569〕 (fourth of the dhana, q.v., hrī being the third); and usually compounded with it, hry-apatrāpya- LV 〔25.14〕; 〔27.2〕; 〔430.1〕; Gv 〔146.23〕; Dbh 〔13.18〕; 〔19.15〕, etc.; or hrīr-apatrāpya (q.v. for explanation of the form) Śikṣ 〔136.1〕 (prose; here as a reason for wearing a loin-cloth); 〔192.1〕; Karmav 〔89.3〕; RP 〔28.17〕 (read with ms. hrīr-apatrāpya-śīla-). Cf. also vyapatrāpya.


अपत्राप्य Tatpur. 1. m. f. n. (-प्यः-प्या-प्यम्) To be ashamed of.
2. n. (-प्यम्) (In Buddhistic doctrine.) One of the 108
धर्मालोकमुख q. v., probably: bashfulness; it leads to dis-
passion for the exterior world. E. त्रप् with अप, kṛtya aff. ण्यत्.


अपत्राप्य (apatrApya)

Goldstucker

Edgerton Buddhist Hybrid

Sanskrit Tibetan