धातुः: स्था
मूलधातुः: ष्ठा
धात्वर्थः: गतिनिवृत्तौ
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तिष्ठति


स्था (ष्ठा॒ गतिनिवृत्तौ - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = स्थानम्
अनीयर् = स्थानीयः - स्थानीया
ण्वुल् = स्थायकः - स्थायिका
तुमुँन् = स्थातुम्
तव्य = स्थातव्यः - स्थातव्या
तृच् = स्थाता - स्थात्री
क्त्वा = स्थित्वा
ल्यप् = प्रस्थाय
क्तवतुँ = स्थितवान् - स्थितवती
क्त = स्थितः - स्थिता
शतृँ = तिष्ठन् - तिष्ठन्ती

अनुष्ठिः [anuṣṭhiḥ] ष्ठुः [ṣṭhuḥ], ष्ठुः f. [स्था-कु] Proper order, succession (used only in instr.); ˚ष्ठु, अनुष्ठया, अनुष्ठुया in proper order, duly, immediately, properly; immediate, direct.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

अनुष्ठिः 
ष्ठुः f. [स्था-कु] Proper order, succession (used only in instr.); °ष्ठु, अनुष्ठ्या, अनुष्ठुया in proper order, duly, immediately, properly; immediate, direct. 

अनुष्ठि Tatpur. f. (-ष्ठिः) (ved.) Proper order, succession; this
word occurs only in the instrum. अनुष्ठ्या ‘in the order, one
by one, successively’. E. स्था with अनु, uṇ.(?) aff. कि.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

अनु-ष्ठि, इस्, f., Ved. proper order, succession;
only used in inst. अनु-ष्ठ्या।


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

अनु-ष्ठि f. ‘being near, present, at hand’


अनुष्ठि (anuSThi)

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Goldstucker