धातुः: दिह्
मूलधातुः: दिह
धात्वर्थः: उपचये
गणः: अदादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: देग्धि-दिग्धे


दिह् (दि॒हँ॑ उपचये - अदादिः - अनिट्)
ल्युट् = देहनम्
अनीयर् = देहनीयः - देहनीया
ण्वुल् = दृंहकः - दृंहिका
तुमुँन् = देग्धुम्
तव्य = देग्धव्यः - देग्धव्या
तृच् = देग्धा - देग्ध्री
क्त्वा = दिग्ध्वा
ल्यप् = प्रदिह्य
क्तवतुँ = दिग्धवान् - दिग्धवती
क्त = दिग्धः - दिग्धा
शतृँ = दिहन् - दिहती
शानच् = दिहानः - दिहाना

INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

अधिक्षि अधि-क्षि, cl. 6. or cl. 1. P., Ved.
-क्षियति or -क्षेति, -क्षेतुम्, to be settled in or
over, rest upon; to inhabit, to obtain; (occasionally
अधि-क्षिप् occurs for this rt. by mistake.)


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

अधि-√ 1. क्षि (3. du. -क्षितः॑; 3. pl. -क्षिय॑न्ति)
to be settled in or over, be extended over or along (acc. or loc.), RV.; MBh. i, 722 and 730;
to rest upon, ŚBr.


अधि-क्षि-
 s'étendre sur, demeurer.


Synonyms: श्रि, आश्रि, उपाश्रि, समाश्रि, अवलम्ब्, आलम्ब्, लम्ब्, उपश्रम्, निधा, उपधा, अवष्टम्भ्, अधिक्षि

verb

कस्यचन आधारेण अवस्थानानुकूलः व्यापारः।; "शेषनागस्य स्फटे पृथिवी श्रयते इति मन्यते।"

अधिक्षि (adhikSi)

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Wordnet

Stchoupak