धातुः: तट्
मूलधातुः: तट
धात्वर्थः: उच्छ्राये
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तटति


तट् (त꣡टँ꣡ उच्छ्राये - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = तटनम्
अनीयर् = तटनीयः - तटनीया
ण्वुल् = ताटकः - ताटिका
तुमुँन् = तटितुम्
तव्य = तटितव्यः - तटितव्या
तृच् = तटिता - तटित्री
क्त्वा = तटित्वा
ल्यप् = प्रतट्य
क्तवतुँ = तटितवान् - तटितवती
क्त = तटितः - तटिता
शतृँ = तटन् - तटन्ती

अतटः
पुं* - -
"चट्टान, ढलवा चट्टान"

(पुं) न तटं यस्य । १.पर्वतस्य उच्चस्थानम्,प्रपातः।  ‘प्रपातस्त्वतटो भृगुः’ अमरः। २.आलम्बनस्थानशून्यः। ‘मनोरथानामतटाः प्रपाताः’ शाकु०६.१०। ३.भूमेः अधोभागः। (वि) ४.तटरहितः,तीररहितः।

अतटः, पुं, (तट्यते आहन्यते जलेन इति तट् + घ-ञर्थे कः, तटंजलप्रपातस्थानं न विद्यते अस्य बहु-व्रीहिः) पर्ब्बतस्योच्चस्थानं । तत्पर्य्यायः । प्रपातः २भृगुः ३ । इत्यमरः ॥
 (यथा शाकुन्तले । मनो-रथानामतटप्रपातः ॥
)

अतटः (ataTaH)

Apte Hindi

E Bharati Sampat

शब्दकल्पद्रुमः