धातुः: कन्
मूलधातुः: कनी
धात्वर्थः: दीप्ति-कान्ति-गतिषु (कान्तिः कामना)
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: कनति
अनुबन्धादिविशेषः: इदित्


कन् (क꣡नीँ꣡ दीप्तिकान्तिगतिषु - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = कननम्
अनीयर् = कननीयः - कननीया
ण्वुल् = कानकः - कानिका
तुमुँन् = कनितुम्
तव्य = कनितव्यः - कनितव्या
तृच् = कनिता - कनित्री
क्त्वा = कनित्वा
ल्यप् = प्रकन्य
क्तवतुँ = कान्तवान् - कान्तवती
क्त = कान्तः - कान्ता
शतृँ = कनन् - कनन्ती

हितकः
पुं* - हित + क
बच्चा

हितकः
पुं* - -
किसी पशु का शावक

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

हितकः 1 A child. 
2 The young of an animal. 

हितकः, पुं, (हितमर्हतीति । हि + संज्ञायांकन् ।) शिशुः । इति राजनिर्घण्टः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

हितक, अस्, m. a child, the young of any animal,
a pupil, &c. (= शिशु, according to Śabda-k.).


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

हितक m. a child, the young of any animal, L.


हितक m. (-कः) A child.
 E. कन् added to the last.


हितक पु० हित + स्यार्थे क । शिशौ राजनि० ।

हितक (hitaka)

शब्दसागरः

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Apte Hindi

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्