| YouTube Channel

स्वधाभुज् (svadhAbhuj)

 
शब्दसागरः
English
स्वधाभुज्
m.
 (-भुक्)
1. A divine or deified ancestor.
2. A deity.
E.
 स्वधा
the food of the Manes, भुज् who eats.
Yates
English
स्वधा-भुज् (क्) 5.
m.
 Deified ancestor, a deity.
Wilson
English
स्वधाभुज्
m.
 (-भुक्)
1 A divine or deified ancestor.
2 A deity.
E.
 स्वधा the food of the manes, and भुज् who eats.
Monier Williams Cologne
English
स्व-धा—भुज्
m.
 ‘id.’, a god,
L.
pl.
=
 prec.
Ragh.
MārkP.
Benfey
English
स्वधाभुज् स्वधा-भुज्,
m.
1. A
deified ancestor.
2. A deity.
Apte Hindi
Hindi
स्वधाभुज्
पुं*
 स्वधा-भुज् -
मृत या देवत्व को प्राप्त पूर्वपुरुष
स्वधाभुज्
पुं*
 स्वधा-भुज् -
"देवता, देव"
L R Vaidya
English
sva-DA˚Buj {% m. %} 1. a deified ancestor
2. a deity.
अभिधानचिन्तामणिः
Sanskrit
--source--
स्वर्गस्त्रिविष्टपं द्योदिवौ भुविस्तविषताविषौ नाकः ।
गौस्त्रिदिवमूर्ध्वलोकः सुरालयस्तत्सदस्त्वमराः ॥ ८७ ॥
देवाः सुपर्वसुरनिर्जरदेवतर्भुबर्हिर्मुखानिमिषदैवतनाकिलेखाः ।
वृन्दारकाः सुमनसस्त्रिदशा अमर्त्याः स्वाहास्वधाक्रतुसुधाभुज आदितेयाः ॥ ८८ ॥
गीर्वाणा मरुतोऽस्वप्ना विबुधा दानवारयः ।
-wordlist-
स्वर्ग (पुं), त्रिविष्टप (पुं), द्यो (स्त्री), दिव् (स्त्री), भुवि (स्त्री), तविष (पुं), ताविष (पुं), नाक (पुं), गो (स्त्री), त्रिदिव (क्ली), ऊर्ध्वलोक (पुं), सुरालय (पुं), अमर (पुं), देव (पुं), सुपर्वन् (पुं), सुर (पुं), निर्जर (पुं), देवता (पुं), ऋभु (पुं), बर्हिर्मुख (पुं), अनिमिष (पुं), दैवत (पुं), नाकिन् (पुं), लेख (पुं), वृन्दारक (पुं), सुमनस् (पुं), त्रिदश (पुं), अमर्त्य (पुं), स्वाहाभुज् (पुं), स्वधाभुज् (पुं), क्रतुभुज् (पुं), आदितेय (पुं), गीर्वाण (पुं), मरुत् (पुं), अस्वप्न (पुं), विबुध (पुं), दानवारि (पुं)
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
स्वधाभुज् स्वधेत्यनेन त्यक्तद्रव्यं भुङ्क्ते भुज--क्विप् । १ पितृगणे २ देवे च