| YouTube Channel

शुम्भ (zumbha)

 
शब्दसागरः
English
शुम्भ
m.
(-म्भः) An Asura or demon slain by DURGĀ.
Capeller Eng
English
शुम्भ
m.
N.
of an Asura.
Yates
English
शुम्भ (श) शुम्भति 6.
a. To shine, be
handsome
hurt
speak.
शुम्भ (म्भः) 1.
m.
Demon slain by
Durgā.
Wilson
English
शुम्भ r. 1st and 6th cls. (शुम्भति)
1 To shine, to be splendid or beautiful.
2 To be handsome.
3 To hurt or injure.
4 To speak.
शुम्भ
m.
(-म्भः) An Asura or demon slain by DURGĀ.
Apte
English
शुम्भः [śumbhḥ],
N.
of a demon killed by Durgā.
Comp.
-घातिनी, -मर्दिनी an epithet of Durgā.
Apte 1890
English
शुंभः N. of a demon killed by Durgā.
Comp.
घातिनी,
मर्दिनी an epithet of Durgā.
Monier Williams Cologne
English
शुम्भ
m.
N.
of an Asura or demon (slain by Durgā
he was the son of Gaveṣṭhin and grandson of Prahlāda),
Hariv.
R.
Pur.
Monier Williams 1872
English
शुम्भ शुम्भ, अस्, m., N. of an Asura or
demon slain by Durgā, (he was son of Gaveṣṭhin
and grandson of Prahlāda.)
—शुम्भ-घातिनी or
शुम्भ-मर्दिनी, f. ‘Śumbha-killing, an epithet
of Durgā.
—शुम्भ-पुर, अम्, ई, n. f. ‘the city
of the Asura Śumbha, a town and district, (the
modern Sambhalpūr in the district of Gondwāna
it is also called Eka-cakra and Hari-gṛha.)
—शुम्-
भ-बध or शुम्भ-वध, अस्, m. ‘killing of
Śumbha, N. of the tenth chapter of the Devī-
māhātmya of the Mārkaṇḍeya-Purāṇa.
Macdonell
English
शुम्भ śumbha,
m.
N. of an Asura.
Apte Hindi
Hindi
शुम्भ
पुं*
- शुम्भ् + अच्
एक राक्षस का नाम जिसे दुर्गा ने मार डाला था
L R Vaidya
English
SuMBa {% m. %} Name of a demon killed by Durgā.
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
शुम्भ्
मूलधातुः:
शुम्भ
धात्वर्थः:
भाषणे, भासने इत्येके, हिंसायामित्यन्ये
गणः:
भ्वादिः
कर्मकत्वं:
सकर्मकः
इट्त्वं:
सेट्
उपग्रहः:
परस्मैपदी
रूपम्:
शुम्भति
पुराणम्
English
शुम्भ / ŚUMBHA. An asura. (See under niśumbha).
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
शुम्भः,
पुं,
दानवविशेषः तु गवेष्ठीपुत्त्रःप्रह्णादपौत्त्रः अम्बिकया हतश्च यथा, --“विरोचनस्तु प्राह्लादिः पञ्च तस्यानुजाः स्मृताःगवेष्ठी कालनेमिश्च जम्भो वास्कल एव
शम्भुः श्रेष्ठोऽनुजस्तेषां पुत्त्रानेषामतः शृणु ।शुम्भश्चैव निशुम्भश्च विश्वक्सेनो महौजसः ।गवेष्ठिनः सुता ह्येते जम्भस्य सुतदुन्दुभिः
”इत्याद्ये वह्रिपुराणे कस्यपीयप्रजासर्गाध्यायः
अन्यच्च ।पुलस्त्य उवाच ।कश्यपस्य दनुर्न्नाम भार्य्यासीत् द्विजसत्तम ।तस्यास्तु द्वौ सुतावास्तां सहस्राक्षाद्वलाधिकौ
ज्येष्ठः शुम्भ इति ख्यातो निशुन्भश्चापरोऽसुरः
”इति वामनपुराणे ५२ अध्यायः
अपरञ्च ।ऋषिरुवाच ।“निशुम्भं निहतं दृष्ट्वा भ्रातरं प्राणसम्मितम् ।हन्यमानं बलञ्चैव शुम्भः क्रुद्धोऽब्रवीद्वचः
बलावलेपदुष्टे त्वं मा दुर्गे गर्व्वमावह ।”इत्यादि
“स क्षिप्तो धरणीं प्राप्य मुष्टिमुद्यम्य वेगितः ।अभ्याधवत दुष्टात्मा चण्डिकानिधनेच्छया
तमायान्तं ततो देवी सर्व्वदैत्यजनेश्वरम् ।जगत्यां पातयामास भित्त्वा शूलेन वक्षसि ।स गतासुः पपातोर्व्व्यां देवीशूलाग्रविक्षतः
”इति मार्कण्डेयपुराणे देवीमाहात्मे शुम्भवधः१० अध्यायः
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
शुम्भ
पु०
शुन्भ--अच् दानवभेदे शुम्भश्च प्रह्लादपुत्र-विरोचनात्मजगवेष्ठिनः पुत्रः एकः “विरोचनश्च प्रा-ह्लादिः पञ्च तस्यानुजाः स्मृताः गवेष्ठी कालनेमिश्चजम्भो वास्कल एव शुम्भश्चैव निशुम्भश्च विष्वव्सेनो महौजसः गवेष्ठिनः सुता ह्येते” वह्निपु० अप-रश्च “कश्यपस्य दनुर्नाम भार्य्यासीत् द्विजसत्तम! ।तस्यास्तु द्वौ सुतावास्तां सहस्राक्षाद्बलाधिकौ ज्येष्ठःशुम्भ इति ख्यातो निशुम्भश्चापरोऽसुरः” वामनपु० ।देवीमाहा० अपरोऽपि देव्या निहतः तदन्योऽपि तत्रैव१२ अ० “शुम्भो निशुम्भश्चैवान्यावुपत्स्येते महासुरौ ।ततस्तौ नाशयिष्यामि विन्ध्याचलनिवासिनी” इत्युक्तः
Capeller
German
शुम्भ
m.
N. eines Asura.
Burnouf
French
शुम्भ शुम्भ
m.
np. d'un démon tué par Durgā.
शुम्भपुर
n.
[f. ई] np. d'une ville et d'un district.
Stchoupak
French
शुम्भ-
m.
n.
d'un Asura tué par Durgā.
°निशुम्भ-
m.
du. Śumbha et Niśumbha.