| YouTube Channel

शुच् (zuc)

 
शब्दसागरः
English
शुच् r. 1st cl. (शोचति) To regret, to grieve for. (ई, इर) ईशूचिर r. 4th cl.
(शुच्यति-ते)
1. To be wet.
2. To be clean or pure.
3. To stink, to be
fetid.
4. To wound.
5. To regret.
शुच्
f.
 (-शुक्)
1. Sorrow, grief, distress, regret.
2. Calamity, affliction.
E.
शुच् to regret,
aff.
 क्विप्
also with टाप् added, शुचा
f.
 (-चा) ।
Capeller Eng
English
1 शुच् शो॑चति शो॑च°ते (शु॑च्यति & शोचिति) flame,
light, shine, glow, burn
suffer burning pain
grieve at, mourn (acc.
±प्रति,
loc.
 , or
instr.
 ).
C.
 शोच॑यति inflame, burn (lit. &
fig.
 =
afflict)
grieve at, mourn, regret (acc. ).
I.
 शो॑चुचन् etc. flame
brightly. — अनु grieve for (acc. ), mourn with (acc. )
C.
 = समनु
bewail, deplore. अप
I.
 flame away, remove by flaming. अभि burn,
torment (also
C.
 &
I.
 )
grieve, mourn. आ flame hither, bring by
flaming. उद् flame up. नि be burning hot. निस् flame forth. परि
feel grief or sorrow, mourn (absol. or tr.
w.
acc.
 ).
C.
 torment,
afflict, bewail, deplore. प्र shine forth (also
I.
 ). अनुप्र bewail,
deplore. प्रति flame against (acc. ). सम् flame together
lament,
regret (also
C.
 ).
2 शु॑च्
a.
 flaming, lighting, beaming (—°)
f.
 flame, heat,
sorrow, grief, pain, distress.
Yates
English
शुच् शोचति 1.
a. To regret, grieve
for. (यौ, इर) शुच्यति 4.
a. To be
wet
clean
to smell
to wound.
शुच् (क्) 5.
f.
 Sorrow, regret
ca-
lamity.
Spoken Sanskrit
English
शुच् zuc
adj.
 shining
शुच् zuc
f.
 flame
शुच् zuc
f.
 pain
शुच् zuc
f.
 glow
शुच् zuc
f.
 sorrow
शुच् zuc
f.
 grief or regret for
शुच् zuc
f.
 tears [ pl. ]
शुच् zuc
f.
 heat
शुच् zuc
f.
 brightness
शुच् zuc
f.
 lustre
शोचति { शुच् } zocati { zuc } verb grieve
शोचति { शुच् } zocati { zuc } verb be bright or pure
शोचति { शुच् } zocati { zuc } verb suffer violent heat or pain
शोचति { शुच् } zocati { zuc } verb decay
शोचति { शुच् } zocati { zuc } verb lament
शोचति { शुच् } zocati { zuc } verb be putrid
शोचति { शुच् } zocati { zuc } verb flame
शोचति { शुच् } zocati { zuc } verb mourn at or for
शोचति { शुच् } zocati { zuc } verb be sorrowful or afflicted
शोचति { शुच् } zocati { zuc } verb gleam
Wilson
English
शुच्
f.
 (शुक्)
1 Sorrow, grief, distress, regret.
2 Calamity, affliction.
E.
 शुच to regret,
aff.
 क्विप्
also with टाप् added, शुचा
f.
(-चा.)
Apte
English
शुच् [śuc], I. 1
P.
 (शोचति)
To be sorry, grieve for, bewail, mourn
अरोदीद्रावणो$शोचीन्मोहं चाशिश्रियत् परम्
Bk.*
 15.71
21.6
मा शुचः संपदं दैवीमभिजातो$सि पाण्डव
Bg.*
 16. 5.
To regret, repent. -II. 4
U.
 (शुच्यति-ते)
To be sorry or afflicted.
To be wet.
To shine.
To be pure or clean.
To decay
become fetid.
To brighten, illuminate.
To burn, consume.
शुच् [śuc] शुचा [śucā], शुचा
f.
 [शुच्-क्विप् टाप् वा]
Grief, sorrow, affliction, distress
विकलकरणः पाण्डुछायः शुचा परिदुर्बलः
U.*
 3.22
कामं जीवति मे नाथ इति सा विजहौ शुचम्
R.*
 12.75
8. 72
Me.*
 9
Ś.*
 4.18.
(pl. ) Tears
भूतले$नुपतन्त्यस्मिन् विना ते प्राणिनां शुचः
Bhāg.*
 1.17.8.
Apte 1890
English
शुच् {vI.v} {c1c} P. (शोचति) 1 To be sorry, grieve for, bewail, mourn
अरोदीद्रावणोऽशोचीन्मोहं चाशिश्रियत्परं Bk. 15. 71
21. 6
Bg. 16. 5.
2 To regret, repent. {vII.v} {c4c} U. ( शुच्यति-ते) 1 To be sorry or afflicted.
2 To be wet.
3 To shine.
4 To be pure or clean.
5 To decay
become fetid.
6 To brighten, illuminate.
7 To burn, consume.
शुच्, शुचा f. [शुच्-क्विप् टाप् वा] Grief, sorrow, affliction, distress
विकलकरणः पांडुच्छायः शुचा परिदुर्बलः U. 3. 22
कामं जीवति मे नाथ इति सा विजहौ शुचं R. 12. 75, 8. 72
Me. 88, Ś. 4. 18.
Monier Williams Cologne
English
1. शुच्
cl.
 1.
P.
 (Dhātup. vii, 1) शोचति (Ved. and
ep.
 also °ते
once in
ŚBr.
 -शुच्यति [cf. सं-√ शुच्]
and in
MBh.
 iii, 2372 शोचिमि
pf. शुशोच
Impv.
 शुशुग्धि
Pot.
 शुशुचीत,
p.
 शुशुक्व॑स् and शुशुचान॑
aor.
 अशुचत् [p. शुच॑त् and शुच॑मान]
RV.
अशोचीत् [2. sg. शोचीः]
Br.
अशोचिष्ट
Gr.
Prec. शुच्यासम्, ib.
fut. शोक्ता or शोचिता, ib.
शुचिष्यति, °ते,
MBh.
&c.
&c.
inf.
 शुच॑ध्यै,
RV.
शोक्तुम् or शोचितुम्,
MBh.
&c.
ind.
p.
 शोचित्वा,
MBh.
शुचित्वा,
Pāṇ.
 i, 2, 26)
to shine, flame, gleam, glow, burn,
RV.
Br.
ĀśvŚr.
to suffer violent heat or pain, be sorrowful or afflicted, grieve, mourn at or for (loc. or
acc.
 with प्रति),
TS.
&c.
&c.
to bewail, lament, regret (acc. ),
MBh.
Kāv.
&c.
to be absorbed in deep meditation,
MW.
(cl. 4.
P.
 Ā. शुच्यति, °ते) to be bright or pure,
Dhātup.
 xxvi, 56 (cf.
Caus.
 and शुचि)
to be wet, ib.
to decay, be putrid, stink, ib. :
Pass.
 (only
aor.
 अ॑शोचि) to be kindled, burn, flame,
RV.
 vii, 67, 2 :
Caus.
 शोच॑यति, °ते (p. शुच॑यत् [q.v.]
RV.
aor.
 अशूशुचत्, शूशुचत्,
AV.
Br.
 ),
to set on fire, burn,
RV.
TBr.
to cause to suffer pain, afflict, distress,
AV.
ŚBr.
MBh.
to feel pain or sorrow, grieve, mourn,
MBh.
to lament, regret,
Ragh.
Rājat.
to purify,
VarYogay.
Kathās.
 :
Pass.
 of
Caus.
 शोच्यते,
Kāv.
 :
Desid.
 शुशुचिषति or शुशोचिषति,
Pāṇ.
 i, 2, 26 :
Intens.
 शोशुच्यते, शोशोक्ति, to shine or flame brightly
Gr.
 (only शो॑शुचन्,
RV.
 vi, 66, 3
cf.
 शो॑शुचत्, शो॑शुचान, शोशुच्यमान).
2. शु॑च्
mfn.
 shining. illumining (See त्रि- and विश्व-शु॑च्)
शु॑च्
f.
 flame, glow, heat,
RV.
AV.
Br.
brightness, lustre,
RV.
(also
pl.
 ) pain, sorrow, grief or regret for (comp. ),
AV.
&c.
&c.
pl.
 tears,
BhP.
3. शुच्
cl.
 4. Ā.
P.
 (Dhātup. xxvi, 56) See under √ 1. शुच्.
Monier Williams 1872
English
शुच् 1. शुच्, cl. 1. P. शोचति (ep. also A.
-ते), शुशोच, शोचिष्यति, अशोचीत्, शोचितुम्
(or शोक्तुम्, Vopa-deva VIII. 79, 80), to be grieved
or sorrowful, be afflicted
to bewail, grieve for (with
acc.)
to regret, repent
to be absorbed in deep
meditation: Caus. शोचयति, -यितुम्, Aor. अशूशु-
चत्, to afflict, grieve, make sorrowful
to be sor-
rowful
to bewail: Desid. शुशुचिषति, शुशोचि-
षति: Intens. शोशुच्यते, शोशोक्ति
[cf. Goth.
hiufan
Angl. Sax. heaf, heofian
Old Germ.
huvo.]
2. शुच्, क्, f. sorrow, grief, distress, regret
calamity,
affliction.
शुच् 3. शुच्, cl. 4. P. A. शुच्यति, -ते (Ved.
also cl. 1. शोचति, -ते, and in some forms
apparently cl. 6. शुचति), शुशोच, शुशुचे, शोचिष्यति,
-ते, अशुचत् or अशोचीत्, अशोचिष्ट, शोचितुम् (Ved. Inf.
शुचध्यै, other Vedic forms शोचा = शोचस्व, शु-
शुग्धि = प्रकाशय, शुशुचित = दीप्यताम्, Ṛg-
veda II. 2, 10), to shine, be bright or radiant
to brighten,
illuminate
to burn, consume
to become clean or
pure, be pure
to yield moisture, be wet
to decay,
become fetid, stink: Caus. शोचयति, -यितुम्, to
brighten, illuminate
to make pure, purify: Desid.
शुशुचिषति, -ते, or शुशोचिषति, -ते: Intens. शोशुच्-
यते, शोशोक्ति।
4. शुच्, क्, f., Ved. brightness, lustre, radiance, (शुचा-
शुचा, with reiterated lustre, Ṛg-veda III. 4, 1.)
Macdonell
English
शुच् ŚUC, Ⅰ. śóca, Ⅳ. P. -śucya (Br., 🞄very rare), flame, gleam, glow, burn (V.)
🞄C.: (burn =) suffer violent pain, feel sorrow, 🞄mourn, grieve, in, for (lc.)
lament, bewail 🞄(ac.)
cs. śocáya, P. set on fire, burn (V.)
🞄cause to suffer pain (V., E.)
feel sorrow, 🞄mourn (C.)
bewail, lament (ac.
C.)
purify 🞄(C.)
intv. śūśuc, shine or flame brightly 🞄(RV.). anu, regretfully long for, mourn for, 🞄bewail (ac.)
grieve
cs. bewail, regret (ac.). 🞄apa, intv. drive away with flames (RV.). 🞄abhi, set on fire, burn (V.)
burn, torment 🞄(V.)
grieve (E.). ā, shine hither, shine anything 🞄(ac.) down on (RV.). ud, shine forth 🞄(RV.)
cs. kindle (AV.). nis, intv. shine forth 🞄(RV.). pra, (RV.) shine forth
intv. id.. sam, 🞄flame together (Br.)
regret, bewail (E.)
Ⅳ. 🞄P. saṃ-śúcya, cause pain to (g., Br.)
cs. bewail 🞄(E.).
शुच् śúc,
f.
 flame, glow, heat (V.)
(inward 🞄burning), torment, sorrow, grief, for (—°
V., 🞄C.
sts.
pl.
 ): in. śucā, through grief.
Benfey
English
1. शुच् शुच्, i. 1, Par. (in epic
poetry also Ātm. , MBh. 4, 488),
1.
To be afflicted, to grieve, Man. 3, 57.
2. To grieve for, to bewail, Pañc.
i. d. 379.
3. To regret, to repent,
Pañc. 118, 6.
4. To be absorbed in
deep meditation, Lass. 2. ed. 42, 11,
cf. 9. Ptcple. of the pf. pass. शु-
चित, Sad, lamenting.
Comp.
 ptcple.
of the fut. pass. अ-शोच्य,
adj.
 Not to be
grieved for, Pañc. i. d. 379
475.
Caus.
1. To afflict. MBh. 4, 581.
2. To
bewail, MBh. 1, 5649. -- With the prep.
अनु अनु, To bewail, Bhag. 2, 11
Pañc. i. d. 475. Caus. The same,
MBh. 2, 2594. -- With परि परि,
1. To
be much afflicted, MBh. 1, 4025.
2.
To bewail, MBh. 3, 13656. -- With
अनुप्र अनु-प्र, To bewail, MBh. 1,
3229. -- Cf. Goth. hiufan, queri
A.S.
heaf, heofian
O.H.G. huvo, ulula.
2. शुच् शुच्, i. 4, Par. Ātm.
1. To shine, to be pure (ved.).
2. † To
be wet.
3. † To be fetid. Ptcple of
the fut. pass. शोच्य।
1. To be purified.
2. Wicked, Bhāg. P. 1, 17, 6.
Comp.
अ-,
adj.
 innocent, ib. Caus. To make
pure, Kathās. 19, 84, दूषितं तृण-
तोयादि प्रतियोगैर् अशोचयत्, He made
pure (i. e. he restored to their former
state), by antidotes, food, water, etc.,
which were spoiled (i. e. poisoned).
3. शुच् 1. शुच्,
f.
1. Sorrow, Hit.
i. d. 133, M.M.
grief, Daśak. in Chr.
187, 14.
2. Calamity.
Apte Hindi
Hindi
शुच्
भ्वा* पर* - -
"खिन्न होना, दुःखी होना, शोक करना, विलाप करना"
शुच्
भ्वा* पर* - -
"खेद प्रकट करना, पछताना"
शुच्
"दिवा* उभ* , " - -
"खिन्न होना, दुःखी होना"
शुच्
"दिवा* उभ* , " - -
आर्द्र होना
शुच्
"दिवा* उभ* , " - -
चमकना
शुच्
"दिवा* उभ* , " - -
स्वच्छ या निर्मल होना
शुच्
"दिवा* उभ* , " - -
"कुम्हलाना, मुर्झाना"
शुच्
स्त्री*
 - शुच् + क्विप्
"रंज, शोक, कष्ट, दुःख"
L R Vaidya
English
Suc {% (I) vt. 1P (pres. शोचति) %} 1. To bewail, to grieve for, to be sorry, मा शुचः संपदं दैवीमभिजातोऽसि पांडव Bg.xvi.5, Bt.xv.71
2. to regret, to repent.With अनु-, to bewail, अशोच्यानन्वशोचस्त्वं प्रज्ञावादांश्च भाषते । गतासूनगतासूंश्च नानुशोचंति पंडिताः Bg.ii.11.With परि-, to bewail.
Suc {% (II) vi. 4U (pres. शुच्यति-ते) %} 1. To be afflicted
2. to be wet.
Suc {% f. %} Sorrow, grief, distress, प्रमदामनु संस्थितः शुचा नृपतिः सन्निति वाच्यदर्शनात् R.viii.72, मम विरहजां न त्वं वत्से शुचं गणयिष्यसि Sak.iv., R.xii.75.
Bopp
Latin
1. शुच् 1. P. interdum A. dolere, moerere, lugere, miserari
(Praet. mltf. अशोचिषम् et अशुचम्). N. 12. 73.:
समाश्वसिहि मा शुचः
BH. 16. 5.: मा शुचः. C. acc.
N. 8. 24.: शोचन् नलन् नृपम्
11. 11.: न शोचाम्य् अ-
हम् आत्मानम्…कथन् तुभवितास्य् एक इति त्वान्
नृप शोचिमि (शोचिमि pro शोचामि, ut videtur, metri
causâ, cf. रोदिमि etc. gr. 354.)
11. 22.
15. 12.: काम्
एनां शोचसे नित्यम्. -- Caus.
1) moerore afficere.
MAH. 4. 581.: शोचयति माम्.
2) i. q. primit. MAH. 1.
5649.: शोचयन् प्रेतकार्याणि चकार. (Cf. 2. कुच्, कु,
खु, gr. ϰωϰύω, lith. kauk-iu ululo
fortasse hib. caoine
«cry or lamentation for the dead, bewailing, mourning»
= शोचन.)
c. अनु lugere, miserari. N. 15. 12. BH. 2. 11. 25. -- Caus.
id. MAH. 2. 9524.
c. परि i. q. simpl. MAH. 1. 4025. 3. 13656.
c. प्र praef. अनु id. MAH. 1. 3229.: मै ऽवं शुचो मा रुद
देवयानि न त्वादृशी मर्त्यम् अनुप्रशोचते.
2. शुच् 4. P. A. lucere. In dial. Vêd. cl. 1. RIGV. 36. 9.:
शोचस्व…अग्ने.
c. अप in dial. Vêd. Intens. extingui. RIGV. 97. 1.: अप
नः शोशुचद् अघम्.
c. आ in dial. Vêd. collustrare. RIGV. 97. 1.: शुशुग्ध्य् आ
रयिम् (v. gr. min. ed. 2. 389^b).).
Lanman
English
√śuc (śócati, -te
śuśóca
áśocīt
śociṣyáti
śócitum
śocitvā́).
—1. flame,
light, beam
glow, burn
—2. fig. suffer
burning pain
grieve
grieve at (loc.),
66^13
--intens. flame brightly. [for mg 2,
cf. √tap, dagdha and √dah.]
+ apa, intens. [1002a], drive away by
flaming brightly, 72^8.
+ abhi, burn, trans.
+ ā, bring hither by flaming, 72^8.
Kridanta Forms
Sanskrit
शुच् (शु꣡चँ꣡ शोके - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = शोचनम्
अनीयर् = शोचनीयः - शोचनीया
ण्वुल् = शोचकः - शोचिका
तुमुँन् = शोचितुम्
तव्य = शोचितव्यः - शोचितव्या
तृच् = शोचिता - शोचित्री
क्त्वा = शोचित्वा / शुचित्वा
ल्यप् = प्रशुच्य
क्तवतुँ = शुचितवान् / शोचितवान् - शुचितवती / शोचितवती
क्त = शुचितः / शोचितः - शुचिता / शोचिता
शतृँ = शोचन् - शोचन्ती
शुच् (ईँ꣡शु꣡चिँ॑र् पूतीभावे - दिवादिः - सेट्)
ल्युट् = शोचनम्
अनीयर् = शोचनीयः - शोचनीया
ण्वुल् = शोचकः - शोचिका
तुमुँन् = शोचितुम्
तव्य = शोचितव्यः - शोचितव्या
तृच् = शोचिता - शोचित्री
क्त्वा = शोचित्वा / शुचित्वा
ल्यप् = प्रशुच्य
क्तवतुँ = शुक्तवान् - शुक्तवती
क्त = शुक्तः - शुक्ता
शतृँ = शुच्यन् - शुच्यन्ती
शानच् = शुच्यमानः - शुच्यमाना
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
 शुच्
मूलधातुः:
 शुच
धात्वर्थः:
 शोके
गणः:
 भ्वादिः
कर्मकत्वं:
 अकर्मकः
इट्त्वं:
 सेट्
उपग्रहः:
 परस्मैपदी
रूपम्:
 शोचति
धातुः:
 शुच्
मूलधातुः:
 शुचिर्
धात्वर्थः:
 पूतीभावे (क्लेदः)
गणः:
 दिवादिः
कर्मकत्वं:
 अकर्मकः
इट्त्वं:
 सेट्
उपग्रहः:
 उभयपदी
रूपम्:
 शुच्यति-ते
Wordnet
Sanskrit
Synonyms:
 दु, शुच्, खिद्, पीडय, बाध्, क्लिश्, व्यथय, उपतप्, संतप्, सन्तप्, परितप्, आयस्, उद्विज्, दुःखय
verb
दुःखानुभूत्यनुकूलः व्यापारः।
"मृतः पुरुषः कदापि न प्रत्यागच्छति भवान् मा दौषीः।"
Synonyms:
 अनुतप्य, पश्चात् तप्, पश्चात् सन्तप्, अनुशुच्, शुच्, खिद्, उद्विज्
verb
अनुचितं कार्यम् अनुष्ठीय पश्चात् उद्वेगानुकूलः व्यापारः।
"सः निरपराधिनं श्यामम् अभिक्रुद्ध्य अनुतप्यते।"
Synonyms:
 प्रकाश्, द्युत्, विद्युत्, दीप्, भा, विभा, भास्, राज्, लस्, विलस्, विभास्, शुभ्, विदीप्, भ्राज्, भ्राश्, भ्लाश्, विभ्राज्, अभिविराज्, प्रतप्, चकास्, विशुभ्, व्यतिभा, शुच्
verb
कान्त्या प्रकाशनानुकूलः व्यापारः।
"तस्याः मुखं तेजसा प्रकाशते।"
अभिधानचिन्तामणिः
Sanskrit
--source--
शोकः शुक्शोचनं खेदः क्रोधो मन्युः क्रुधा रुषा ।
क्रुत्कोपः प्रतिघो रोषो रुट् चोत्साहः प्रगल्भता ॥ २९९ ॥
अभियोगोद्यमौ प्रौढिरुद्योगः कियदेतिका ।
अध्यवसाय ऊर्जोथ वीर्यं सोऽतिशयान्वितः ॥ ३०० ॥
-wordlist-
शोक (पुं), शुच् (स्त्री), शोचन (क्ली), खेद (पुं), क्रोध (पुं), मन्यु (पुं), क्रुधा (स्त्री), रुषा (स्त्री), क्रुध् (स्त्री), कोप (पुं), प्रतिघ (पुं), रोष (पुं), रुष् (स्त्री), उत्साह (पुं), प्रगल्भता (स्त्री), अभियोग (पुं), उद्यम (पुं), प्रौढि (स्त्री), उद्योग (पुं), कियदेतिका (स्त्री), अध्यवसाय (पुं), ऊर्ज (पुं), वीर्य (क्ली)
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
शुच् स्त्री शुच--क्विप् । शोके अमरः । वा टाप् । तत्रैव ।
Capeller
German
1. शुच्, शो॑चति, °ते (शु॑च्यति) u. शोचिति)
flammen, brennen, Schmertz empfinden,
trauern, betrauern. Caus. शोच॑यति entzünden,
betrüben
traurig sein, beklagen.
अनु trauern um, sich sehnen
nach, bedauern (Acc.). Caus. betrauen. trauen. परि trauern, beklagen. Caus.
quälen, bedauern.
2. शु॑च् flammend (—°)
f.
 Flamme, Glut,
Qual, Sorge, Kummer, Trauer.
Grassman
German
√śuc, 1〉 leuchten, strahlen, glänzen
auch 2〉 in bildlichem Sinne (= herrlich, ausgezeichnet sein)
3〉 jemandem [D.] etwas [A.] herbeistrahlen, d. h. strahlend herbeischaffen, auch ohne Dat.
4〉 anzünden ({298, 17})
5〉 Caus. śocaya in Glut setzen. — Intensiv zeigt dieselben Bedeutungen ({1, 2}) mit Verstärkung des Begriffes (sehr leuchten u. s. w.)
Caus. śucáya in Bed. 1〉 2〉.
Mit ápa hinwegstrahlen [A.], durch Flammen vertreiben.
abhí jemandem [A.] entgegenglühen, ihn durch Glut verzehren.
ā́ etwas [A.] herbeistrahlen, strahlend, herbeischaffen
2〉 herleuchten
3〉 Desid. s. āśuśukṣáṇi.
úd aufleuchten.
prá nís Int. hervorleuchten.
prá hervorleuchten, sich auszeichnen.
Stamm śóca:
-anti 1〉 arśáyas {371, 3}.
-a [-ā] 1〉 agne {457, 45}
{518, 1}
{669, 6}.
-anta prá dhītáyas {626, 8}.
-asva 1〉 agne {36, 9}.
śoca:
-as abhí mā́‿enam agne vídaha mā́‿ 〰 {842, 1}.
-a [-ā] 1〉 (agne) {457, 11}. — 3〉 śám nas {247, 6}
revát {895, 3}.
-atu abhí brahmadvíṣam {493, 2} (dyaús).
-asva úd agne {298, 20}.
Impf. áśoca:
-at agnís {263, 14} (mātúr upásthe).
Perf. śuśuc, śuśoc:
-óca [3. s.] 1〉 dyaús {133, 6}
sū́ryas {964, 2}.
-oca [3. s.] 1〉 daívyas átithis {524, 4}. — 3〉 durókam āyáve {520, 3}.
-ugdhi-ugdhí [Iv.] ā́ rayím {97, 1}.
-ucīta [3. s. Opt. me.] súar ná {869, 9}
{193, 10}.
Aor. aśuca:
-at 1〉 jātávedās {525, 4}. [Page1401]
Aor. áśoc (betont nur {583, 2}):
-ci [3. s. me.] 1〉 agnís {583, 2}. — ā́ 2〉 agnís {524, 1}.
Stamm des Intens. śóśuca (betont {507, 2}):
-an 1〉 yé agnáyas ná 〰 {507, 2}.
-anta prá nís agnáyas {517, 4}.
Stamm des Caus. śocaya:
-a 5〉 brahmadvíṣe dyā́m apás ca {463, 8}.
Part. śócat:
-an 1〉 agnís {566, 2}
{918, 1}.
-atas [G.] 1〉 yásya (agnés) {531, 5}.
-antas 1〉 asya tántavas {795, 2}
(asya spáśas) {785, 5}.
-adbhis 1〉 arcíbhis {433, 8}.
Part. Perf. śuśukvás:
-ā́n 1〉 agnís {169, 3}
{69, 1}
{189, 4}.
-ā́ṃsas 1〉 agnáyas {441, 6}.
śuśucāná:
-a 1〉 (agne) {297, 3}.
-ás 1〉 (agnís) {149, 4}. — 2〉 devā́pis {924, 8}.
-ám 1〉 agním {297, 19}.
-ásya 1〉 oder 2〉 gós {318, 8}.
-ā́sas 1〉 agnáyas {123, 6}.
-ā́s 1〉 agnáyas {225, 1}.
Part. Aor. śucát:
-ántam 1〉 (agním) {905, 3}.
-atā́ 1〉 jyótiṣā {225, 12}.
-até 2〉 dhánāya {319, 1}.
-atás [G.] 1〉 te (agnés) {444, 3}.
-ántas 2〉 (vayám) {298, 15}. — 4〉 agním {298, 17}.
-ádbhis 2〉 sákhibhis {893, 7}.
śucámāna:
-as 2〉 ṛtásya ślókas {319, 8}.
Part. des Intens. śóśucat:
-at [N. s. m.] 1〉 (agnís) {489, 3} (ájasreṇa śocísā). — ápa nas aghám {97, 1}.
-atā 1〉 ráthena {123, 7}.
-atas [N. p. m.] 1〉 te (agnés) ajárāsas {913, 20}.
-atyās [G. s. f.] 1〉 uṣásas {915, 12}.
śóśucāna:
-as 1〉 agnís {249, 1} (pā́jasā pṛthúnā)
{297, 4}
{300, 2}
{526, 1}
{913, 7}
{521, 3}. _{521, 4} (ájasreṇa śocíṣā)
{529, 2} (śocíṣā). — abhí asutṛ́pas {913, 14}.
-am abhí rákṣāṃsi {913, 9}.
śucáyat:
-antam 1〉 pavākám {872, 8}.
-antas 2〉 (devā́s) {147, 1}.
-adbhis 1〉 arkaís {352, 1}. _{352, 2}
áṅgais {830, 6}.
Infin. śucádhi:
-yai 1〉 hótā yájiṣṭhas mah(a)nā́ 〰 {298, 1}.
Verbale śúc
s. das folgende, sowie śóciṣṭha und viśva-śúc.
śúc, f., Licht, Strahl, Glut.
-ucā́-śucā {238, 1} 〰 sumatím rāsi (agne) vásvas.
1400, 7.b v. u.: -ugdhí st. -ugdhi
Burnouf
French
*शुच् शुच्। शुच्यामि, शुच्ये 4
a2. अशुचम्
pp. शुक्त। Se mouiller, devenir humide
par ext. se pourrir.
Etre pur
être clair, transparent
briller d'un pur éclat.
Eclairer, Vd.
*शुच् शुच्। शोचामि, शोचे et शोचिमि 1
p. शुशोच
a2. अशुचम्
etc. Pleurer, gémir
pleurer
qqn. [qui est absent ou mort] ac.
Briller, Vd., अग्ने
शोचस्व, brille, ô Agni.
शुच् शुच्
f.
 pleurs, gémissement, regret
affliction.
Stchoupak
French
१ शुच्-
शोचति -ते (शोचिमि)
{%śuśoca
aśucat
śociṣyati -te
%}
शोचयति (शुच्यते)
शोचितुम् शोक्तुम् शोचित्वा -- brûler, briller,
luire
s'affliger, éprouver une douleur violente
souffrir au sujet de (loc.
instr., acc. avec प्रति)
se lamenter, se plaindre de, regretter (acc.)
caus. faire souffrir, affliger
s'affliger, se lamenter de, regretter (acc.).
२ शुच्-
a. ifc. brillant, luisant
f.
 flamme, ardeur
(aussi
pl.
 ) peine,
chagrin, regret au sujet de (ifc.)
pl.
 larmes.