| YouTube Channel

विरम् (viram)

 
Apte
English
विरम् [viram], 1
P.
To end, terminate, come to an end
अविदितगतयामा रात्रिरेव व्यरंसीत्
U.*
 1.27
6.33.
To cease, desist, stop, leave off (speaking
&c.
 )
एतावदुक्त्वा विरते मृगेन्द्रे
R.*
 2.51
Śi.*
 2.13
oft
 . with
abl.
हा हन्त किमिति चित्तं विरमति नाद्यापि विषयेभ्यः
Bv.*
 4.25
न स्थिरकर्मा विरराम कर्मणः
R.*
 8.22
वत्सैतस्माद्विरम विरमातःपरं न क्षमो$स्मि
U.*
 1. 33
Bh.*
 2.8.
Apte 1890
English
विरम् {c1c} P. 1 To end, terminate, come to an end
अविदितगतयामा रात्रिरेव व्यरंसीत् U. 1. 27
6. 33.
2 To cease, desist, stop, leave off (speaking &c.)
एतावदुक्त्वा विरते मृगेंद्रे R. 2. 51
Śi. 2. 13
oft. with abl.
हा हंत किमिति चित्तं विरमति नाद्यपि विषयेभ्यः Bv. 4. 25
न स्थिरकर्मा विरराम कर्मणः R. 8. 22
वत्सैतस्माद्विरम विरमातः परं न क्षमोस्मि U. 1. 33
Bh. 2. 80.
Monier Williams Cologne
English
वि-√ रम्
P.
 -रमति (rarely Ā.
cf.
Pāṇ.
 i, 3, 83),
to stop (esp. speaking), pause, cease, come to an end,
TS.
&c.
&c.
to give up, abandon, abstain or desist from (abl. ),
KātyŚr.
MBh.
&c.
 :
Caus.
 -रामयति, to cause to stop or rest
&c.
 , bring to an end, finish,
R.
BhP.
 :
Desid.
 See वि-रिरंसा.
Monier Williams 1872
English
विरम् वि-रम्, cl. 1. P. -रमति (rarely
also A. -रमते), -रन्तुम्, to cease or desist from,
rest from (with abl.)
to leave off or discontinue
anything (especially applied to discontinuing a speech,
e. g. विरराम or even वचनं विरराम, he
ceased speaking), stop, pause, end, come to an end
(e. g. रात्रिर् व्यरंसीत्, the night ended): Caus.
-रमयति, -रामयति, -यितुम्, to cause to leave
off or discontinue, make to cease or desist from
to
bring to an end, finish.
Apte Hindi
Hindi
विरम्
भ्वा* आ* वि-रम् -
"अन्त होना, समाप्त होना, अवसान होना"
विरम्
भ्वा* आ* वि-रम् -
"रुकनाम् बन्द होना, थमना, छोड़ देना ( बोलना आदि)"
Wordnet
Sanskrit
Synonyms:
 विश्रम्, उपश्रम्, विरम्, आरम्, उपारम्
verb
आयासानन्तरं क्लान्त्यपनयनानुकूलः व्यापारः।
"पान्थः वृक्षछायायां विश्राम्यति।"
Stchoupak
French
वि-रम्-
arrêter, s'arrêter, cesser, finir, mettre un terme
renoncer
à, s'abstenir de (ord. abl.)
°रत- a. qui a cessé, arrêté,
terminé
qui renonce à (abl. loc. ifc.)
°रमित- arrêté.
विरत-प्रसङ्ग- a. qui a cessé de s'occuper de (loc.).