धातुः: वन्
मूलधातुः: वनु
धात्वर्थः: याचने
गणः: तनादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: वनोति
अनुबन्धादिविशेषः: छान्दसः


धातुः: वन्
मूलधातुः: वनु
धात्वर्थः: याचने
गणः: तनादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: वनुते
अनुबन्धादिविशेषः: तनोत्यादिः


धातुः: वन्
मूलधातुः: वनु
धात्वर्थः: क्रियासामान्यार्थे (अनेकक्रियार्थः)
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: वनति


धातुः: वन्
मूलधातुः: वन
धात्वर्थः: सम्भक्तौ,शब्दे च
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: वनति


वन् (व꣡नुँ॒ याचने मित् अनुपसर्गाद्वा १९४७ - तनादिः - सेट्)
ल्युट् = वननम्
अनीयर् = वननीयः - वननीया
ण्वुल् = वानकः - वानिका
तुमुँन् = वनितुम्
तव्य = वनितव्यः - वनितव्या
तृच् = वनिता - वनित्री
क्त्वा = वनित्वा / वत्वा
ल्यप् = प्रवत्य
क्तवतुँ = वतवान् - वतवती
क्त = वतः - वता
शानच् = वन्वानः - वन्वाना

वन् (व꣡नुँ꣡ च नोच्यते नोपलभ्यते - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = वननम्
अनीयर् = वननीयः - वननीया
ण्वुल् = वानकः - वानिका
तुमुँन् = वनितुम्
तव्य = वनितव्यः - वनितव्या
तृच् = वनिता - वनित्री
क्त्वा = वनित्वा / वान्त्वा
ल्यप् = प्रवन्य
क्तवतुँ = वान्तवान् - वान्तवती
क्त = वान्तः - वान्ता
शतृँ = वनन् - वनन्ती

वन् (व꣡नँ꣡ सम्भक्तौ - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = वननम्
अनीयर् = वननीयः - वननीया
ण्वुल् = वानकः - वानिका
तुमुँन् = वनितुम्
तव्य = वनितव्यः - वनितव्या
तृच् = वनिता - वनित्री
क्त्वा = वनित्वा
ल्यप् = प्रवन्य
क्तवतुँ = वनितवान् - वनितवती
क्त = वनितः - वनिता
शतृँ = वनन् - वनन्ती

वन् (व꣡नँ꣡ शब्दे - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = वननम्
अनीयर् = वननीयः - वननीया
ण्वुल् = वानकः - वानिका
तुमुँन् = वनितुम्
तव्य = वनितव्यः - वनितव्या
तृच् = वनिता - वनित्री
क्त्वा = वनित्वा
ल्यप् = प्रवन्य
क्तवतुँ = वनितवान् - वनितवती
क्त = वनितः - वनिता
शतृँ = वनन् - वनन्ती

वनीयकः
पुं* - "वनि याचनामिच्छति - वनि + क्यच्, + ण्वुल्"
"भिक्षुक, साधु"

वनीयकः, त्रि, (वनिं याचनमिच्छतीति । क्यच् ।ततो ण्वुल् ।) याचकः । इत्यमरः । ३ । १ । ४९ ॥


वनीयक van-īya-ka, m. beggar, petitioner: 🞄-jana, m. id..


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

वनीयक m. a mendicant, beggar, R. (B.); Dhūrtan.; Siṃhās. (v.l. वनीपक).


वनीयक m. (-कः) A beggar, a mendicant.
 E. वन् to ask, इन् aff., क्यच्
and वुन् added; also य being changed to प, वनीपक ।


<table><tr><td>वनीयक</td><td><b>vanIyaka</b></td><td>m.</td><td> beggar</td></td></tr><tr><td>वनीयक</td><td><b>vanIyaka</b></td><td>m.</td><td> mendicant</td></td></tr></table><table width='800px' ><tr></tr></table><table ><colgroup><col width=160px><col width=160px><col width=160px><col width=160px><col width=160px></colgroup>

वनीयक-
 (et °जन-) m. mendiant.


वनीयक स्त्री वन--इन् आत्मनो वनिं याचनमिच्छति क्यच्ण्वुल् । याचके अमरः पृषो० यलोपः । वनीकोऽप्यत्रसारसुन्दरी ।

vanIyaka {% m. %} A beggar, a mendicant.


वनीयक
n. (-कः) A beggar, a mendicant.
E. वन to ask, इन् aff.; क्यच् and वुन् added; also य being
changed to प, वनीपक.


वनीयक (vanIyaka)

शब्दसागरः

Capeller Eng

Yates

Spoken Sanskrit

Wilson

Monier Williams Cologne

Macdonell

Apte Hindi

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Stchoupak