| YouTube Channel

बिलेशय (bilezaya)

 
शब्दसागरः
English
बिलेशय
m.
(यः)
1. An animal that lives in holes.
2. A snake.
3. A
hare.
4. A rat.
Capeller Eng
English
बिलेशय
a.
&
m.
=
prec.
Apte
English
बिलेशयः [bilēśayḥ], 1 A snake
बिलेशयाधीशशरीरशायिनः Viṣṇumahimna 34
Abh. Chin. 133.
A mouse, rat
यत्र दन्दशूकाः पञ्चमुखाः सप्तमुखा उपसृत्य ग्रसन्ति यथा बिलेशयान्
Bhāg.*
5.26.33.
Any animal living in burrows.
A hare
बिलेशया वातहरा मधुरा रसपाकयोः Bhāva.
P.
Apte 1890
English
बिलेशयः 1 A snake.
2 A mouse, rat.
3 Any animal living in burrows.
4 A hare.
Monier Williams Cologne
English
बिले-शय
mfn.
and
m.
=
बिल-श्°,
MBh.
BhP.
Suśr.
बिले-शय
m.
also
N.
of a teacher of the Haṭha-vidyā,
Cat.
Macdonell
English
बिलेशय bile-śaya,
a.
lurking in holes
m.
🞄animal living in holes.
Apte Hindi
Hindi
बिलेशयः
पुं*
- "बिले शेते-शी + अच्, अलुक् स*"
साँप
बिलेशयः
पुं*
- "बिले शेते-शी + अच्, अलुक् स*"
"मूसा, चूहा"
बिलेशयः
पुं*
- "बिले शेते-शी + अच्, अलुक् स*"
मांद में रहने वाला कोई भी जन्तु
Shabdartha Kaustubha
Kannada
बिलेशय
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಸರ್ಪ/ಹಾವು
निष्पत्तिः - > शीङ् (स्वप्ने) "अच्" (३-२-१५) सप्तम्या वा "अलुक्" (६-३-१८)
व्युत्पत्तिः - > बिले शेते
बिलेशय
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಮೂಷಕ/ಇಲಿ
विस्तारः - > "बिलेशयस्तु पुंलिङ्गो मूषके भुजङ्गमे" मेदि०
बिलेशय
पदविभागः - > विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - > ಬಿಲದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುವ
L R Vaidya
English
bileSaya {% m. %} 1. an animal that lives in holes
2. a snake
3. a hare
4. a rat.
Aufrecht Catalogus Catalogorum
English
बिलेशय a teacher of yoga. Quoted in Haṭhapradīpikā.
Oxf. 233^b.
अभिधानचिन्तामणिः
Sanskrit
--source--
जाहको गात्रसंकोची मण्डली नकुलः पुनः
पिङ्गलः सर्पहा बभ्रुः सर्पोऽहिः पवनाशनः १३०२
भोगी भुजंगभुजगावुरगो द्विजिह्वव्यालौ भुजंगमसरीसृपदीर्घजिह्वाः
काकोदरो विषधरः फणभृत्पृदाकुर्दृक्कर्णकुण्डलिबिलेशयदन्दशूकाः १३०३
दर्वीकरः कञ्चुकिचक्रिगूढपात्पन्नगा जिह्मगलेलिहानौ
कुम्भीनसाशीविषदीर्घपृष्ठाः स्याद्राजसर्पस्तु भुजंगभोजी १३०४
-wordlist-
जाहक (पुं), गात्रसङ्कोचिन् (पुं), मण्डलिन् (पुं), नकुल (पुं), पिङ्गल (पुं), सर्पहन् (पुं), बभ्रु (पुं), सर्प (पुं), अहि (पुंस्त्री), पवनाशन (पुं), भोगिन् (पुं), भुजङ्ग (पुं), भुजग (पुं), उरग (पुं), द्विजिह्व (पुं), व्याल (पुं), भुजङ्गम (पुं), सरीसृप (पुं), दीर्घजिह्व (पुं), काकोदर (पुं), विषधर (पुं), फणभृत् (पुं), पृदाकु (पुं), दृक्कर्ण (पुं), कुण्डलिन् (पुं), बिलेशय (पुं), दन्दशूक (पुं), दर्वीकर (पुं), कञ्चुकिन् (पुं), चक्रिन् (पुं), गूढपाद् (पुं), पन्नग (पुं), जिह्मग (पुं), लेलिहान (पुं), कुम्भीनस (पुं), आशीविष (पुं), दीर्घपृष्ठ (पुं), राजसर्प (पुं), भुजङ्गभोजिन् (पुं)
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
बिलेशय पुंस्त्री० बिले शेते शी--अच् अलुक्स० सर्पे अमरः२ मूषिके जटा० गोधायां शशे शल्लक्याञ्च भावप्र० ।“गोधाशशभुजङ्गाखु शल्लक्याद्या बिलेशयाः बिलेशयावातहरा मधुरा रसपाकयोः वृंहणा बद्धविण्मूत्र ।वीर्य्योष्णा अपि कीर्त्तिताः” तत्र तन्मांसगुणा उक्ताः