| YouTube Channel

प्रासादः (prAsAdaH)

 
Apte
English
प्रासादः [prāsādḥ], [प्रसीदत्यस्मिन् प्र
+
सद् आधारे घञ् दीर्घः]
A palace, mansion, any large palatial building
भिक्षुः कुटीयति प्रासादे Sk.
Me.*
66.
A royal mansion.
A temple, shrine.
A raised platform for spectators.
Terrace
ततो दुर्योधनगृहं प्रासादैरुपशोभितम्
Mb.
* 12.44.6.Comp. -अङ्गनम् the court-yard of a palace or temple.-आरोहणम् entering or going up into a palace. -कुक्कुटः a tame pigeon. -गर्भः an inner apartment in a palace.-तलम् the surface or flat roof of a palace. -पृष्ठः a balcony on the top of a palace
अथ प्रासादपृष्ठे सुखोपविष्टानां राजपुत्राणां ...... H. -प्रतिष्ठा the consecration of a temple.-प्रस्तरः the flat roof of a house. -मण्डना a kind of orpiment. -शायिन्
a.
sleeping in a palace. -शिखरः, -शृङ्गम् the spire or pinnacle of a palace or temple, a turret
प्रासादशिखरस्थो$पि काकः किं गरुडायते Pt.
Apte 1890
English
प्रासादः [प्रसीदत्यास्मिन् प्र + सद् आधारे घञ् दीर्घः] 1 A palace, mansion, any large palatial building
भिक्षुः कुटीयति प्रासादे Sk.
Me. 64.
2 A royal mansion.
3 A temple, shrine.
4 A raised platform for spectators.
Comp.
अंगनं the court-yard of a palace or temple.
आरोहणं entering or going up into a palace.
कुक्कुटः a tame pigeon.
तलं the surface or flat roof of a palace.
पृष्ठः a balcony on the top of a palace.
प्रतिष्ठा the consecration of atemple.
प्रस्तरः the flat roof of a house.
मंडना a kind of orpiment.
शायिन् a. sleeping in a palace.
शृंगं the spire or pinnacle of a palace or temple, a turret.
Apte Hindi
Hindi
प्रासादः
पुं*
- "प्रसीदन्ति अस्मिन्- प्रसद् + घञ्, उपसर्गस्य दीर्घः"
"महल, भवन, गगनचुंबी, विशाल भवन"
प्रासादः
पुं*
- "प्रसीदन्ति अस्मिन्- प्रसद् + घञ्, उपसर्गस्य दीर्घः"
राजभवन
प्रासादः
पुं*
- "प्रसीदन्ति अस्मिन्- प्रसद् + घञ्, उपसर्गस्य दीर्घः"
मंदिर का देवालय
Wordnet
Sanskrit
Synonyms:
प्रासादः, महाभवनम्, अट्टालिका, अट्टः
noun
अट्टालिकोपरि गृहम्।
"मुम्बईनगर्यां बहवः अट्टालिकाः सन्ति।"
Synonyms:
भवनम्, प्रासादः, हर्म्यम्
noun
शिला तथा इष्टिकादिभिः विनिर्मितः वास्तोः कक्षास्वरूपः भागः।
"अस्य भवनस्य निर्माणे त्रीणि वर्षाणि गतानि।"
Tamil
Tamil
ப்ராஸாத3: : மாளிகை, அரண்மனை, கோபுரம்.
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
प्रासादः,
पुं,
(प्रसीदन्त्यस्मिन्निति प्र + सद् +“हलश्च ।” १२१ इत्याधारे घञ् ।“उपसर्गस्य घञ्यमनुष्ये बहुलम् ।” १२२ ।इति उपसर्गस्य दीर्घः ।) देवभूभुजां गृहम् ।इत्यमरः
(यथा, देवीभाग-वते ४२ ।“इत्युक्त्वा सचिवान् राजा कल्पयित्वा सुरक्ष-कान् ।कारयित्वाथ प्रासादं सप्तभूमिकमुत्तमम्
”)तल्लक्षणादि यथा, --सूत उवाच ।“प्रासादानां लक्षणन्तु वक्ष्ये शौनक ! तच्छृणु ।चतुःषष्टिपदं कृत्वा दिग्विदिक्षूपलक्षितम्
चतुष्कोणं चतुर्भिश्च द्बाराणि सूर्य्यसंख्यया ।चत्वारिंशाष्टभिश्चैव भित्तीनां कल्पना भवेत्
ऊर्द्धक्षेत्रसमा जङ्घा जङ्घार्द्धद्बिगुणं भवेत् ।गर्भविस्तारविस्तीर्णा शुकाघ्रा विधीयते
तत्त्रिभागेण कर्त्तव्या पञ्चभागेन वा पुनः ।निर्गमस्तु शुकाघ्राया उच्छ्रयः शिखरार्द्धगः
चतुर्धा शिखरं कृत्वा त्रिभागे वेदिबन्धनन् ।चतुर्थे पुनरस्यैव कण्ठमामलसारकम्
*
अथवापि समं वास्तुं कृत्वा षोडशभागिकम् ।तस्य मध्ये चतुर्भागमादौ गर्भन्तु कारयेत्
भागद्वादशकां भित्तिं ततस्तु परिकल्पयेत् ।चतुर्भागेण भित्तीनामुच्छ्रयः स्यात् प्रमाणतः
द्बिगुणः शिखरोच्छ्रायो भित्त्युच्छ्रायाच्च मानतः ।शिखरार्द्धस्य चार्द्धेन विधेयास्तु प्रदक्षिणाः
चतुर्द्दिक्षु तथा ज्ञेयो निर्गमस्तु तथा बुधैः ।पञ्चभागेन संभज्य गर्भमानं विचक्षणः
भागमेकं गृहीत्वा तु निर्गमं कल्पयेत् पुनः ।गर्भसूत्रसमो भागादग्रतो मुखमण्डपः
एतत् सामान्यमुद्दिष्टं प्रासादस्य हि लक्षणम् ।लिङ्गमानमथो वक्ष्ये पीठो लिङ्गसमो भवेत्
द्बिगुणेन भवेद्गर्भः समन्ताच्छौनक ! ध्रुवम् ।तद्बिधा भवेद्भित्तिर्जङ्घा तद्विस्तरार्द्धगा
द्बिगुणं शिखरं प्रोक्तं जङ्घायाश्चैव शौनक ! ।पीठं गर्भावरं कर्म्म तन्मानेन शुकाघ्रकाम्
निर्गमस्तु समाख्यातः शेषं मूलवदेव तु ।लिङ्गमानः स्मृतो ह्येष द्वारमानमथोच्यते
*
कराग्रं वेदवत् कृत्वा द्वारं भागाष्टकं भवेत् ।विस्तरेण समाख्यातं द्विगुणं वेच्छया भवेत्
द्वारषत् पीठमध्ये तु शेषं शुषिरकं भवेत् ।पादिकं शेषिकं भित्तिर्द्वारार्द्धेन परिग्रहात्
तद्बिस्तारसमा जङ्घा शिखरं द्विगुणं भवेत् ।शुकाघ्रा पूर्व्ववज्ज्ञेया निर्गमोच्छ्रायकं भवेत्
मण्डपे मानमेतत्तु स्वरूपञ्चापरं वदे * ।त्रैवेदं कारयेत् क्षेत्रं यत्र तिष्ठन्ति देवताः
इत्थं कृतेन मानेन बाह्यभागविनिर्गतम् ।नेमिः पादेन विस्तीर्णा प्रासादस्य समन्ततः
गर्भन्तु द्विगुणं कुर्य्यात् नेम्या मानं भवेदिह ।स एव भित्तेरुत्सेधो द्विगुणः शिखरो मतः
*
प्रासादानाञ्च वक्ष्यामि मानं योनिञ्च नामतः ।वैराजः पुष्पकाख्यश्च कैलासो मालकाह्वयः
त्रिपिष्टपश्च पञ्चैते प्रासादाः सर्व्वयोनयः ।प्रथमश्चतुरस्रो हि द्वितीयस्तु तदायतः
वृत्तो वृत्तायतश्चान्योऽष्टास्रश्चेह पञ्चमः ।एतेभ्य एव सम्भूताः प्रासादाः सुमनोहराः
सर्व्वप्रकृतिभूतेभ्यश्चत्वारिंशच्च एव ।मेरुश्च मन्दरश्चैव विमानश्च तथापरः
भद्रकः सर्व्वतोभद्रो रुचको नन्दनस्तथा ।नन्दिवर्द्धनसंज्ञश्च श्रीवत्सश्च नवेत्यमी
चतुरस्रात् समुद्भूता वैराजादिति गम्यताम् * ।वडभी गृहराजश्च शालागृहञ्च मन्दिरम्
विमानश्च तथा ब्रह्ममन्दिरं भवनं तथा ।उत्तम्भं शिविका वेश्म नवैते पुष्पकोद्भवाः
*
वलयो दुन्दुभिः पद्मो महापद्मस्तथापरः ।भद्रकः सर्व्वतोभद्रो रुचको नन्दनस्तथा
गुवावृक्षस्तथान्यच्च वृत्ताः कैलाससम्भवाः * ।गजोऽथ वृषभो हंसो गरुडः सिंहनामकः
भूमुखो भूधरश्चैव श्रीजयः पृथिवीधरः ।वृत्तायतः समुद्भू तो नवैते मालकाह्वयात्
*
वज्रं चक्रं तथान्यच्च मुष्टिकं वभ्रुसंज्ञितम् ।वक्रः स्वस्तिकखड्गौ गदा श्रीवृक्ष एवच
विजयो नामतः श्वेतस्त्रिपिष्टपसमुद्भवाः * ।त्रिकोणपत्रमर्द्धेन्दु चतुष्कोणं द्बिरष्टकम्
यत्र तत्र विधातव्यं संस्थानं मण्डपस्य तु ।राज्यञ्च विजयश्चैवमायुर्व्वर्द्धनमेव
पुत्त्रलाभः श्रियः पिष्टिस्त्रिकोणादिक्रमाद्भवेत्
*
कुर्य्यात् ध्वजादिसंख्यां वा द्वारि गर्भगृहन्तथा ।मण्डपः समसंख्याभिर्गुणितः सूत्रतस्तथा ।मण्डपस्य चतुर्थांशाद्भद्रः कार्य्यो विजानता
स्पर्द्धागवाक्षकोपेतो निर्गवाक्षोऽथवा भवेत् ।सार्द्धभित्तिप्रमाणेन भित्तिमानेन वा पुनः
भित्तेर्द्वैगुण्यतो वापि कर्त्तव्या मण्डपाः क्वचित् ।प्रासादे मञ्जरी कार्य्या चित्रा विषमभूमिका
परिमाणनिरोधेन रेखा वैषम्यभूमिका ।आधारस्तु चतुर्द्वारश्चतुर्मण्डपशोभितः
शतशृङ्गसमायुक्तो मेरुप्रासाद उत्तमः ।मण्डपास्तस्य कर्त्तव्या भद्रैस्त्रिभिरलङ्कृताः
घटनाकारमानानां भिन्ना भिन्ना भवन्ति ये ।कियन्तो येषु साधारा निराधाराश्च केचन
प्रतिच्छन्दकभेदेन प्रासादाः सम्भवन्ति ते ।अन्योन्यसङ्करास्तेषां घटना नाम भेदतः
देवतानाम् विशेषाय प्रासादा बहवः स्मृताः ।यासादे नियमो नास्ति देवतानां स्वयम्भुवाम्
तान्येव देवतानाञ्च पूर्व्वमानेन कारयेत् ।चतुरस्रायतास्तत्र चतुष्कोणसमन्विताः
चन्द्रशालान्विताः कार्य्या भेरीशिखरसंयुताः ।पुरतो वाहनानाञ्च कर्त्तव्या लघुमण्डपाः
नाट्यशाला कर्त्तव्या द्बारदेशसमाश्रया ।प्रासादा देवतानाञ्च कार्य्या दिक्षु विदिक्ष्वपि
द्बारपालाश्च कर्त्तव्या मुख्या गत्वा पृथक् पृथक् ।किञ्चिद्बिदूरतः कार्य्या मठास्तत्रोपजीविनाम्
प्रावृता जगती कार्य्या फलपुष्पजलान्विता ।प्रासादेषु सुरान् स्थाप्य पूजाभिः पूजयेन्नरः
वासुदेवं सर्व्वदेवान् सर्व्वभाक् तद्गृहादिकृत्
”इति गारुडे प्रासादकीर्त्तनं नाम ४७ अध्यायः
(यथाच ।“एतत् सामान्यमुद्दिष्टं प्रासादस्येह लक्षणम् ।अथान्यच्च प्रवक्ष्यामि प्रासादं लिङ्गमानतः
लिङ्गपूजाप्रमाणेन कर्त्तव्या पीठिका बुधैः ।पीठिकार्द्धेन भागः स्यात्तन्मानेन तु भित्तयः
बाह्यमिति प्रमाणेन उत्सेधस्तु भवेत्ततः ।भित्युच्छ्रायात्तद्बिगुणः शिखरस्य समुच्छ्रयः
शिखरस्य चतुर्भागा कर्त्तव्या स्यात् प्रदक्षिणा ।प्रदक्षिणायास्तु समस्त्वग्रतो मण्डपो भवेत्
तस्य चार्द्धेन कर्त्तव्यस्त्वग्रतो मुखमण्डपः ।प्रासादान्निर्गतौ कार्य्यौ कपोतौ गर्भमानतः
ऊर्द्ध्वभित्युच्छ्रयात्तस्य मञ्जरीं तु प्रकल्पयेत् ।मञ्जर्य्याश्चार्द्धभागेन शुकनासं प्रकल्पयेत्
ऊर्द्धं तथार्द्धभागेन वेदिबन्धो भवेदिह ।वेद्याश्चोपरि यच्छेषं कण्ठमामलसारकम्
एवं विभज्य प्रासादं शोभनं कारयेद्बुधः ।अथान्यच्च प्रवक्षामि प्रासादस्येह लक्षणम्
गर्भमानेन प्रासादप्रमाणं शृणुत द्विजाः ।विभज्य नवधा गर्भं मध्ये लिङ्गस्य पीठिका
पादाष्टकञ्च रुचिरं पार्श्वतः परिकल्पयेत् ।मानेनानेन विस्तारो भित्तीनान्तु विधीयते
पादे पञ्चगुणं कृत्वा भित्तीनामुच्छ्रयो भवेत् ।स एव शिखरस्यापि द्विगुणः स्यात् समुच्छ्रयः
चतुर्धा शिखरं भज्य अर्द्धभागद्वयस्य वा ।शुकनासं प्रकुर्व्वीत तृतीये वेदिका मता
कण्ठमामलसारन्तु चतुर्थे परिकल्पयेत् ।कपोलयोस्तु संहारो द्विगुणोऽस्य विधीयते
शोभनैश्च प्रवल्लीभिरण्डकैश्च विभूषितः ।प्रासादेषु तृतीयस्तु मया तुभ्यं निवेदितः
सामान्यमपरं तद्वत् प्रासादं शृणुत द्बिजाः ।त्रैवेदं कारयेत् क्षेत्रं यत्र तिष्ठन्ति देवताः
इत्थं कृत्वा तु मानेन बाह्यभागविनिर्गतम् ।नेमिः पादेन विस्तीर्णा प्रासादस्य समन्ततः
गर्भन्तु द्विगुणं कुर्य्यान्नेमिमानं भवेदिह ।स एव भित्तेरुत्सेधो द्विगुणः शिखरो मतः
प्राग्रीवपञ्चभागेन निश्वासस्तस्य चोच्यते ।कारयेच्छिखरं तद्वत् प्राकारस्य विधानतः
प्राग्रीवं तस्य मानेन निष्काशेन विशेषतः ।कुर्य्याद्द्वयञ्च भागेन प्राग्रीवं कर्णमूलतः
कारयेत् कनकं तत्र गर्भान्ते हारमूलतः ।एवन्तु त्रिविधं कुर्य्यात् ज्येष्ठमध्यकनीयम्रम्
लिङ्गमानात्तु भेदेन रूपभेदेन वा पुनः ।एते सामान्यतः प्रोक्ता नामतः शृणुताधुना
मेरुमन्दरकैलाशकुम्भसिंहगजास्तथा ।विमानश्छन्दकस्तद्वच्चतुरस्रस्तथैवच
अष्ट्यस्रः षोडशास्रश्च वर्त्तनः सर्व्वभद्रकः ।बलभी नन्दनश्चैव नन्दिवर्द्धन एवच
सिंहो वृषः सुपर्णश्च पद्मकोऽथ समुद्रकः ।प्रासादानां मतः प्रोक्तो विभागं शृणुत द्बिजाःशतशृङ्गश्चतुर्द्वारो भूमिकाषोडशोच्छ्रितः ।नानाविचित्रशिखरो मेरुप्रासाद उच्यते
मन्दरो द्बादश प्रोक्तः कैलासो नवभूमिकः ।विमानश्छन्दकस्तद्बदनेकशिखराततः
चाष्टभूमिकस्तद्बत् सप्तभिर्नन्दिवर्द्धनः ।विंशाण्डकसमायुक्तो नन्दनः समुदाहृतः
षोडशाण्डकसंयुक्तो नानारूपसमन्वितः ।अनेकशिखरस्तद्वत् सर्व्वतोभद्र उच्यते
चन्द्रशालासमापेतो विज्ञेयः पञ्चभूमिकः ।वलभी छन्दकस्तद्वच्छुकनासत्रयान्वितः
वृषस्योच्छ्रायतस्तुल्यो मण्डलश्च त्रिवर्ज्जितः ।सिंहः सिंहगतिर्ज्ञेयो गजो गजसमस्तथा
कुम्भः कुम्भाकृतिस्तद्बद्भूमिकानवकोच्छ्रयः ।अङ्गुलीपुटसंस्थानपञ्चाण्डकविभूषितः
षोडशास्रः समन्तात्तु विज्ञेयः समुद्रकः ।पार्श्वयोश्चन्द्रशालास्य उच्छ्रयो भूमिकाद्वयम्
तथैकपद्मकः प्रोक्तः उच्छ्रयो भूमिकात्रयम् ।षोडशास्रः विज्ञेयो विचित्रशिखरः शुभः
मृगराजस्तु विख्यातः चन्द्रशालाविभूषितः ।प्राग्ग्रीवेन विशालेन भूमिका षडुत्तमाः
अनेकचन्द्रशालस्तु गजप्रासाद उच्यते ।पर्य्यन्तगृहराजो वै गरुडो नामनामतः
सप्तभूम्युच्छ्रयस्तद्वच्चन्द्रशालात्रयान्वितः ।भूमिकास्तु षडशीतिर्व्वाह्यतः सर्व्वतो भवेत्
तथान्यो गरुडस्तद्बदुच्छ्रायो दशभूमिकः ।पद्मकः षोडशास्रस्तु भूमिद्वयमथाधिकः
पद्मतुल्यप्रमाणेन श्रीतुष्टक इति स्मृतः ।पञ्चाण्डकस्त्रिभूमिस्तु गर्भे हस्तचतुष्टयः
वृषो भवति नाम्ना यः प्रासादः सार्व्वकामिकः ।सप्तकाः पञ्चकाश्चैव प्रासादा ये मयोदिताः
सिंहस्य ते समा ज्ञेया ये चान्येऽन्यत्प्रमाणतः ।चन्द्रशालैः समोपेताः सर्व्वे प्राग्रीवसंयुताः
ऐष्टिका दारवाश्चैव शैलजाश्च सतोरणाः ।मेरुश्च शतहस्तः स्यान्मन्दरः पञ्चहीनकः
चत्वारिंशत्तु कैलासश्चतुस्त्रिंशद्बिमानकः ।नन्दिवर्द्धनकस्तद्वद्वात्रिंशत् समुदाहृतः
त्रिंशद्भिर्नन्दनः प्रोक्तः सर्व्वतोभद्रकस्तथा ।एते षोडशहस्ताः स्युश्चत्वारो देववल्लभाः
कैलासो मृगराजस्तु विमानश्छन्दको गजः ।एते द्वादशहस्ताः स्युरेतेषां सिंहनादकः
गरुडोऽष्टकरो ज्ञेयः सिंहो दश उदाहृतः ।एवमेव प्रमाणेन कर्त्तव्याः शुभलक्षणाः
यक्षराक्षसनागानां मातृहस्तः प्रशस्यते ।तथा मेर्व्वादयः सप्त ज्येष्ठलिङ्गाः शुभावहाः
श्रीवृक्षकादयश्चाष्टौ मध्यमाश्च उदाहृताः ।तथा सिंहादयः पञ्च कनिष्ठाः शुभदा मताः
”इति विश्वकर्म्मप्रकाशे अध्यायः
)
कृदन्तरूपमाला
Sanskrit
1 {@“षदॢ विशरणगत्यवसादनेषु”@} 2 ज्वलादिः।
‘ज्वलादेश्च तुदादेश्च सीदेद् विशरणादिके।
पद्यतेरर्थ आसीदेद् आसादयति चाङि यौ।।’ 3 देवः।
“-- ‘विशमृशणुदप्रवेशामर्शक्षेपेषु षदॢ विशरणार्थः।’ इति श्लोकधातु- पाठः।” इति पुरुषकारः।
सादकः-दिका, सादकः-दिका, सिषत्सकः-त्सिका, 4 सासदकः-दिका
5 सत्ता-सत्त्री, सादयिता-त्री, सिषत्सिता-त्री, सासदिता-त्री
इत्यादीनि समस्तान्यपि रूपाणि भौवादिकखदतिवत् 6 ज्ञेयानि।
7 निषीदन्-प्रतिसीदन्-न्ती, 8 9 निषादः, सादः-सदः, 10 प्रासादः, 11 उपनिषत्-परिषत्-शुचिषत्-द्युसत्-दिविषत्, 12 बृसी, 13 विषण्णः-विषण्णवान्, 14 निषिषत्सुः, 15 सेदिवान्, 16 सद्रुः, 17 निषद्या, 18 सादी, 19 सेदिः
20 सदः, 21 निषद्वरः, 22 सादिः, 23 24 सत्त्रम् इतीमानि विशेषरूपाणि।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१८१४)
02
=>
(१-भ्वादिः-८५४-सक। अनिट्। पर।)
03
=>
(श्लो। १०८)
04
=>
[[६। ‘लुपसद--’ (३-१-२४) इति भावगर्हायां यङ्। भावगर्हा = धात्वर्थे कुत्साविशिष्ट- त्वम्। गर्हितं सीदति सासद्यते। अयं यङ् ‘धातोरेकाचः--’ (३-१-२२) इति औत्सर्गिकयङोऽपवादः इति प्राञ्चः। नेति नव्याः।]]
05
=>
[[७। धातोरनिट्त्वम्। दकारस्य चर्त्वेन तकारः। एवं तव्यदादिष्वपि।]]
06
=>
(३३८)
07
=>
[[८। शतरि, ‘पाघ्राध्मास्थाम्नादाण्दृश्यर्तिसर्तिशदसदां पिबजिघ्रधमतिष्ठमनयच्छपश्यर्च्छ- धौशीयसीदाः’ (७-३-७८) इति सीद इति सर्वादेशः। ‘सदिरप्रतेः’ (८-३-६६) इति इणन्तादुपसर्गात् परस्य सदिसकारस्य षत्वे रूपमेवम्। ‘अप्रतेः’ इत्युक्तत्वात् प्रतिसीदन् इत्यत्र षत्वम्। उपसर्गप्रकरणात् ‘नि’ इति कर्मप्रवचनीयस्य षत्वम्।]]
08
=>
[पृष्ठम्१३३६+ ३३]
09
=>
[[१। ‘ज्वलितिकसन्तेभ्यः--’ (३-१-१४०) इति कर्तरि णः। निषादः वन्यजातिविशेषः। पक्षे पचाद्यचि सदः इत्यपि साधुः। माधवस्तु “निषीदत्यस्मिन् पापमिति निषादः। ‘हलश्च’ (३-३-१२१) इति अधिकरणे घञ्” इत्याह। संज्ञाऽत्रेति विशेषः।]]
10
=>
[[२। ‘अकर्तरि कारके संज्ञायाम्’ (३-३-१९) इत्यधिकरणे घञ्। प्रसीदन्ति धनिनो- स्मिन् इति प्रासादः धनिनां वासः। ‘उपसर्गस्य घञि--’ (६-३-१२२) इति ‘प्र’ इत्यस्य दीर्घः। संज्ञायामेव मनुष्यभिन्नेऽपि स्थले दीर्घः
\n\n अन्यत्र
\n\n ततश्च ‘प्रसादः’ इत्यत्र न।]]
11
=>
[[३। उप निषीदन्ति, उप निषादयन्ति वा इति उपनिषत्। स्त्रियां सम्पदादित्वात् (वा। ३-३-१०८) क्विपि षत्वे रूपमेवम्। एवं परिषत् इत्यादयोऽपि। द्युसत्, दिविषत्, शुचिषत् इत्यादयस्तु ‘सत्सूद्विष--’ (३-२-६१) इत्यादिना क्विपि सम्पद्यन्ते। पर्षत् इति तु पृषोदरादित्वात् (६-३-१०९) परेरिकारलोपे साधुः। दिविषत् इत्यत्र ‘तत्पुरुषे कृति--’ (६-३-१४) इति सप्तम्या अलुक्। सुषामादित्वात् (८-३-९८) षत्वम्। ये स्त्रीलिङ्गशब्दाः संसत् इत्यादयः, ते सम्पदादिक्विबन्ताः
\n\n ये तु पुंंल्लिङ्गशब्दाः, ते ‘सत्सू--’ (३-२-६१) इति निष्पन्नाः इति वैयाकरणसम्प्रदायः।]]
12
=>
[[४। ब्रुवन्तः सीदन्त्यस्यामिति बृसी = मुनीनामासनम्। पृषोदरादित्वात् ब्रुवच्छब्दस्य ‘बृ’ इत्यादेशः। सदेरधिकरणे डट्प्रत्ययः। टित्त्वात् स्त्रियां डीप्।]]
13
=>
[[५। ‘रदाभ्यां--’ (८-२-४२) इति निष्ठातकारस्य धातुदकारस्य नकारः। षत्वम्, णत्वं च।]]
14
=>
[[६। सन्नन्तादुप्रत्ययः। ‘स्थादिष्वभ्यासेन चाभ्यासस्य’ (८-३-६४) इति पूर्वोत्तरखण्डयोः षत्वम्।]]
15
=>
[[७। लिटः ‘भाषायां सदवस--’ (३-२-१०८) इति क्वसुप्रत्ययः
\n\n एत्वाभ्यासलोपः। ‘वस्वेकाच्--’ (७-२-६७) इतीडागमः।]]
16
=>
[[८। ‘दाधेट्सिशदसदो रुः’ (३-२-१५९) इति तच्छीलादिषु कर्तृषु रुप्रत्ययः।]]
17
=>
[[९। स्त्रियां ‘संज्ञायां समजनिंषद--’ (३-३-९९) इत्यादिना अकर्तरि क्यप्प्रत्ययः। निषद्या = वासस्थानम्।]]
18
=>
[[१०। साधुकारिणि णिनिप्रत्ययः। सादी = अश्वस्योपरि स्थित्वा युघ्यमानः।]]
19
=>
[[११। ‘सदादिभ्यो दर्शनात्’ (वा। ३-२-१७१) इति वचनात् भाषायां किप्रत्ययः। छन्दस्येवायम्। प्रत्ययस्य लिड्वद्भावात् एत्वाभ्यासलोपौ।]]
20
=>
[[१२। औणादिकेऽसुन्प्रत्यये रूपम्। सदः सभा।]]
21
=>
[[१३। ‘नौ सदेः’ (द। उ। ८-४८) इति वरच्प्रत्ययः। निषद्वरः = कामः, कर्दमश्च।]]
22
=>
[[१४। ‘इण् अजादिभ्यः’ (वा। ३-३-१०८) इति इण्। सादिः अश्वस्थो योद्धा।]]
23
=>
[पृष्ठम्१३३७+ २९]
24
=>
[[१। औणादिके (द। उ। ८-८९) त्रप्रत्यये रूपम्। धातुदकारस्य चर्त्वेन तकारः। सत्त्रम् = यागविशेषः, अन्नशाला च।]]