| YouTube Channel

पाथ्य (pAthya)

 
Monier Williams Cologne
English
पाथ्य॑
mfn.
(prob.) being in the air, heavenly,
RV.
vi, 16, 15 (N. of a Ṛṣi,
Sāy.
)
Monier Williams 1872
English
पाथ्य, अस्, आ, अम्, being in a spot or place
(Sāy.) N. of a Ṛṣi.
Vedic Reference
English
Pāthya, a word occurring only once in the Rigveda, ^1 is
either an epithet meaning ‘being in heaven’ (pāthas), or a
patronymic, as Sāyaṇa interprets it, of Vṛṣan.
1) vi. 16, 15. Cf. Śatapatha Brāhmaṇa, vi. 4, 2, 4
Max Müller, Sacred Books
of the East, 32, 153.
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
पाथ्य
त्रि०
पाथसि भवः वेदे ड्यन् पाथसि हृदयाकाशे भवे यजु० ११ १४
Grassman
German
(pāthyá), pāthiá, a., dem himmlischen Wohnsitze angehörig, himmlisch.
-ás vṛ́ṣā {457, 15}.