| YouTube Channel

द्विमुख (dvimukha)

 
शब्दसागरः
English
द्विमुख
m.
(-खः) A serpent.
f.
(-खा)
1. A small water jar.
2. A leech.
E.
द्वि, and मुख mouth
double-headed.
Capeller Eng
English
द्विमुख
f.
having two mouths or faces.
Yates
English
द्वि-मुख (खः) 1.
m.
A serpent.
f.
(खा)
A small water-jar
a leech.
Wilson
English
द्विमुख
m.
(-खः) A serpent.
f.
(-खः)
1 A small water jar.
2 A leech.
E.
द्वि, and मुख mouth
double-headed.
Monier Williams Cologne
English
द्वि—मुख mf(ई)n. 2-mouthed, 2-faced,
Hcat.
द्वि—मुख
m.
a kind of worm,
Suśr.
of snake,
L.
Shabdartha Kaustubha
Kannada
द्विमुख
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಎರಡು ಮುಖಗಳುಳ್ಳ ಒಂದು ಜಾತಿಯ ಸರ್ಪ
प्रयोगाः - > "चूरवो द्विमुखाश्चैव सप्तैवेते पुरीषजाः"
उल्लेखाः - > सुश्रुत० उत्तरतं० ५४-८
द्विमुख
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಒಂದು ವಿಧ ಕೃಮಿ
द्विमुख
पदविभागः - > विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - > ಎರಡು ಮುಖಗಳುಳ್ಳ
Wordnet
Sanskrit
Synonyms:
द्विमुख
adjective
द्वाभ्यां मुखाभ्यां युक्तः।
"वस्तुतः द्विमुखस्य सर्पस्य द्वौ मुखौ भवतः।"
Synonyms:
द्विमुख
adjective
यस्य द्वे मुखे सन्ति।
"ऐन्द्रजालिकेन जनान् द्विमुखं सर्पं दर्शितम्।"
अभिधानचिन्तामणिपरिशिष्टम्
Sanskrit
--source--
मृगे त्वजिनयोनिः स्यादथो भुजगभोगिनि
अहीरणी द्विमुखश्च भवेत्पक्षिणि चञ्चुमान् १८४
कण्ठाग्निः कीकसमुखो लोमकी रसनारदः
वारङ्गिनाङीचरणौ मयूरे चित्रपिङ्गलः १८५
नृत्यप्रियः स्थिरमदः खिलखिल्लो गरव्रतः
मार्जारकण्ठो मरुको मेघनादानुलासकः १८६
मयुको बहुलग्रीवो नगावासश्च चन्द्रकी
-wordlist-
अजिनयोनि (पुं), अहीरणिन् (पुं), द्विमुख (पुं), चञ्चुमत् (पुं), कण्ठाग्नि (पुं), कीकसमुख (पुं), लोमकिन् (पुं), रसनारद (पुं), वारङ्ग (पुं), नाडीचरण (पुं), चित्रपिङ्गल (पुं), नृत्यप्रिय (पुं), स्थिरमद (पुं), खिलखिल (पुं), गरव्रत (पुं), मार्जारकण्ठ (पुं), मरूक (पुं), मेघनादानुलासक (पुं), मयुक (पुं), बहुलग्रीव (पुं), नगावास (पुं), चन्द्रकिन् (पुं)
अभिधानरत्नमाला
Sanskrit
अहीरणी
अहीरणी, द्विमुख
अहीरणी स्याद्द्विमुखो राजसर्पश्च सर्पभुक् ६४३
verse 3.1.1.643
page 0073
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
द्विमुखः,
पुं,
(द्वे मुखे यस्य ।) राजसर्पः इतिहलायुधः
मुखद्वययुक्ते, त्रि
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
द्विमुख पुंस्त्री० द्वे मुखे यस्य मुखद्वययुक्ते राजसर्पेहला० मुखद्वययुक्ते
त्रि०
स्त्रियां स्वाङ्गत्वात् वाङीष् कृमिरोगभेदे
पु०
“चूरवो द्विमुखाश्चैव सप्तैवैतेपुरीषजाः” सुश्रुतः द्वे स्वस्याः स्ववत्सस्य मुखे यस्याःङीष् उभयतोमुख्यामर्द्धप्रसूतायां धेन्वां स्त्री उभ-यतोमुखशब्दे १३६३ पृ० दृश्यम् “द्विमुखीगोप्रदातारःकपिलाद्रानतत्पराः” काशीस्व० जलौकायां स्त्री टाप्
Capeller
German
द्विमुख
f.
zweimäulig.
Burnouf
French
द्विमुख द्विमुख
m.
serpent [? amphisbène]. -- F. sangsue.
Petit pot-à-l'eau.
द्विमुखाहि
m.
(अहि) amphisbène.
द्विमुखोरग
m.
(उरग) mms.