धातुः: द्रुह्
मूलधातुः: द्रुह
धात्वर्थः: जिघांसायाम्
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: द्रुह्यति
अनुबन्धादिविशेषः: रधादिः,पुषादिः


द्रुह् (द्रु॒हँ꣡ जिघांसायाम् - दिवादिः - वेट्)
ल्युट् = द्रोहणम्
अनीयर् = द्रोहणीयः - द्रोहणीया
ण्वुल् = द्रोहकः - द्रोहिका
तुमुँन् = द्रोहितुम् / द्रोग्धुम् / द्रोढुम्
तव्य = द्रोहितव्यः / द्रोग्धव्यः / द्रोढव्यः - द्रोहितव्या / द्रोग्धव्या / द्रोढव्या
तृच् = द्रोहिता / द्रोग्धा / द्रोढा - द्रोहित्री / द्रोग्ध्री / द्रोढ्री
क्त्वा = द्रोहित्वा / द्रुग्ध्वा / द्रूढ्वा / द्रुहित्वा
ल्यप् = प्रद्रुह्य
क्तवतुँ = द्रुग्धवान् / द्रूढवान् - द्रुग्धवती / द्रूढवती
क्त = द्रुग्धः / द्रूढः - द्रुग्धा / द्रूढा
शतृँ = द्रुह्यन् - द्रुह्यन्ती

INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

द्रुह्य, अस्, m., N. of a man; (आस्), m. pl. his
descendants.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

g. शिवादि pl. his descendants


g. यस्कादि (also v.l. for the next, Hariv.)


द्रुह्य त्रि० शिवादिगणेद्रुह्येति पाठात् द्रुह--न ण्यत् किन्तुक्यप् । द्रोहविषये तस्यापत्यम् शिवा० अण् द्रौह्य तदपत्येबहुषु यस्कादि० अणो लुक् । द्रुह्या इत्येव ।

द्रुह्य (druhya)

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

वाचस्पत्यम्