| YouTube Channel

दृफ् (dRph)

 
Yates
English
दृफ् दृफति 1.
a. To pain or hurt.
Apte
English
दृफ् [dṛph], 6
P.
 (दृफति) to afflict
L.
 D. B.
Monier Williams Cologne
English
दृफ्° or दृम्फ्°, to pain, torture,
Dhātup.
 xxviii, 28.
Benfey
English
दृफ् दृफ्, see 2. दृप्।
Bopp
Latin
दृफ् 6. P. i. q. praec.
Kridanta Forms
Sanskrit
दृफ् (दृ꣡फँ꣡ उत्क्लेशे इत्येके - तुदादिः - सेट्)
ल्युट् = दर्फणम्
अनीयर् = दर्फणीयः - दर्फणीया
ण्वुल् = दर्फकः - दर्फिका
तुमुँन् = दर्फितुम्
तव्य = दर्फितव्यः - दर्फितव्या
तृच् = दर्फिता - दर्फित्री
क्त्वा = दर्फित्वा
ल्यप् = प्रदृफ्य
क्तवतुँ = दृफितवान् - दृफितवती
क्त = दृफितः - दृफिता
शतृँ = दृफन् - दृफन्ती / दृफती
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
 दृफ्
मूलधातुः:
 दृफ
धात्वर्थः:
 उत्क्लेशे
गणः:
 तुदादिः
कर्मकत्वं:
 सकर्मकः
इट्त्वं:
 सेट्
उपग्रहः:
 परस्मैपदी
रूपम्:
 दृपति
Burnouf
French
*दृफ् दृफ्। दृफामि 6, cf. दृप् 6.