धातुः: त्रुम्फ्
मूलधातुः: त्रुम्फ
धात्वर्थः: हिंसायाम्
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: त्रुम्फति


त्रुम्फ् (त्रु꣡म्फँ꣡ हिंसार्थाः - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = त्रुम्फणम्
अनीयर् = त्रुम्फणीयः - त्रुम्फणीया
ण्वुल् = त्रुम्फकः - त्रुम्फिका
तुमुँन् = त्रुम्फितुम्
तव्य = त्रुम्फितव्यः - त्रुम्फितव्या
तृच् = त्रुम्फिता - त्रुम्फित्री
क्त्वा = त्रुम्फित्वा / त्रुफित्वा
ल्यप् = प्रत्रुफ्य
क्तवतुँ = त्रुफितवान् - त्रुफितवती
क्त = त्रुफितः - त्रुफिता
शतृँ = त्रुम्फन् - त्रुम्फन्ती

त्रुम्फ r. 1st cl. (त्रुम्फति) To kill or injure; also त्रुफ, &c. भ्वा० पर० सक०
सेट् ।


त्रुन्फ(म्फ) बधे म्बा० पर० सक० सेट् । त्रुम्फति अत्रु-म्फीत् । नीपधत्वे क्विपि त्रुप् त्रुफौ मोपधत्वे त्रुन्त्रुम्फौ इति भेदः ।

त्रुम्फ r. 1st cl. (त्रुम्फति) To kill or injure; also त्रुफ, &c.


त्रुम्फ (trumpha)

शब्दसागरः

Wilson

धातुपाठः (Krishnacharya)

वाचस्पत्यम्