| YouTube Channel

त्रिमुख (trimukha)

 
शब्दसागरः
English
त्रिमुख
mfn.
 (-खः-खी-खं) Having three faces.
m.
 (-खः) A divine attendant
upon a Jaina saint.
f.
 (-खा) A female deity of the Jaina sect.
E.
 त्रि
three, and मुख a face, three-faced, or त्रि three (worlds, ) and
मुख principal.
Yates
English
त्रि-मुख (खः) 1.
m.
 An attendant upon
a
Jaina sage.
f.
 (खा) Female
deity of that sect.
a. Three-faced.
Spoken Sanskrit
English
त्रिमुख - trimukha -
m.
 - 3rd arhat of the present avasarpiNI
सुषमा - suSamA -
f.
 - second ara or spoke of a time-wheel in an avasarpiNI
अजित - ajita -
m.
 - second of the arhats or saints of the present avasarpiNI
सिंह - siMha -
m.
 - symbol or emblem of the 24th arhat of the present avasarpiNI
सुग्रीव - sugrIva -
m.
 - name of the father of the ninth arhat of the present avasarpiNI
त्रिमुख trimukha
m.
 3rd arhat of the present avasarpiNI
त्रिमुख trimukha
m.
 three-faced
Wilson
English
त्रिमुख
mfn.
 (-खः-खी-खं) Having three faces.
m.
 (-खः) A
divine attendant upon a Jaina saint.
f.
 (-खा) A female deity of the
Jaina sect.
E.
 त्रि three, and मुख a face, three-faced, or त्रि three (worlds),
and मुख principal.
Monier Williams Cologne
English
त्रि—मुख
m.
 ‘three-faced’, the 3rd Arhat of the present Avasarpiṇī,
L.
Apte Hindi
Hindi
त्रिमुखः
पुं*
 त्रि-मुखः -
बुद्ध का एक विशेषण
Shabdartha Kaustubha
Kannada
त्रिमुख
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಶಾಕ್ಯಮುನಿ
व्युत्पत्तिः - > त्रीणि मुखानि यस्य
त्रिमुख
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಗಾಯತ್ರೀಜಪದ ಅಂಗವಾದ ಒಂದು ಮುದ್ರೆ
L R Vaidya
English
tri-muKa {% m. %} an epithet of Buddha.
अभिधानचिन्तामणिः
Sanskrit
--source--
स्याद्गोमुखो महायक्षस्त्रिमुखो यक्षनायकः ॥ ४१ ॥
तुम्बरुः कुसुमश्चापि मातङ्गो विजयोऽजितः ।
ब्रह्मा यक्षेट् कुमारः षण्मुखपातालकिंनराः ॥ ४२ ॥
गरुडो गन्धर्वो यक्षेट् कुबेरो वरुणोऽपि च ।
भृकुटिर्गोमेधः पार्श्वो मातङ्गोऽर्हदुपासकाः ॥ ४३ ॥
-wordlist-
अर्हदुपासक (पुं), गोमुख (पुं), महायक्ष (पुं), त्रिमुख (पुं), यक्षनायक (पुं), तुम्बुरु (पुं), कुसुम (पुं), मातङ्ग (पुं), विजय (पुं), अजित (पुं), ब्रह्मन् (पुं), यक्षेश् (पुं), कुमार (पुं), षण्मुख (पुं), पाताल (पुं), किन्नर (पुं), गरुड (पुं), गन्धर्व (पुं), यक्षेश् (पुं), कुबेर (पुं), वरुण (पुं), भृकुटि (पुं), गोमेध (पुं), पार्श्व (पुं), मातङ्ग (पुं)
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
त्रिमुखः,
पुं,
 (त्रीणि मुखानि यस्य ।) बुद्ध-विशेषः । इति हेमचन्द्रः । १ । ४१ ॥
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
त्रिमुख
पु०
 त्रीणि मुखानि अस्य । १ शाक्यमुनौ त्रिका० ।गायत्रीजपाङ्गे चतुर्विंशतिमुद्रान्तर्गते मुद्राभेदे तल्लक्षर्णविधानपारिजाते उक्तं यथा “संमुखासक्तयोः पाण्योःकनिष्ठाद्वययोगतः । शेषाङ्गुलीनां वैरल्यात् मुद्राःस्युर्द्विमुखादयः” “संमुखासक्तपाण्योः कनिष्ठाद्वय-योगेन शेषाङ्गुलीनां विरलत्वेनाङ्गुष्ठद्वयमारभ्यानामि-कान्तं यावत् द्विमुखत्रिमुखचतुर्मुखपञ्चमुखाः मुद्राःस्युः” तद्व्याख्या । तथा चाङ्गुष्ठतर्ज्जनीनां वैरल्ये त्रि-मुखमुद्रा । २ बुद्धदेवीभेदे मायादेव्यां स्त्री त्रिका० ।