धातुः: तुस्
मूलधातुः: तुस
धात्वर्थः: शब्दे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तोसति


तुस् (तु꣡सँ꣡ शब्दे - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = तोसनम्
अनीयर् = तोसनीयः - तोसनीया
ण्वुल् = तोसकः - तोसिका
तुमुँन् = तोसितुम्
तव्य = तोसितव्यः - तोसितव्या
तृच् = तोसिता - तोसित्री
क्त्वा = तोसित्वा / तुसित्वा
ल्यप् = प्रतुस्य
क्तवतुँ = तुसितवान् / तोसितवान् - तुसितवती / तोसितवती
क्त = तुसितः / तोसितः - तुसिता / तोसिता
शतृँ = तोसन् - तोसन्ती

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

तुस्त n. pulvis. (Cf. angl. et anglo-sax. dust.)


तुस्त तुस्त n. poussière, poudre.
		 Ang. dust.


तुस्तं, क्ली, धूलिः । इति लिङ्गादिसंग्रहे बुस्तशब्द-टीकायां सारसुन्दरी ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

तुस्त तुस्त, अस्, अम्, m. n. dust; husk; (a
various reading for बुस्त); [cf. तूस्त; Angl. Sax.
and Eng. dust.]


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

तुस्त m. n. dust (= तूस्°), L., Sch.


तुस्त n. (-स्तं) Dust.
 E. तुस् to sound, affix क्तः see तूस्त.


तुस्त न० तुस--क्त बा० इडभावः । १ रेणौ अमरे वुस्तेत्यत्रतुस्तेति पाठं मत्वा सारसुन्दर्य्यां व्याख्यातम् ।

तुस्त
n. (-स्तं) Dust.
E. तुस to sound, affix क्त: see तूस्त.


तुस्त (स्तं) 1.
n. Dust.


तुस्त (tusta)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Bopp

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Burnouf