धातुः: ताय्
मूलधातुः: तायृ
धात्वर्थः: सन्तान-पालनयोः
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: तायते


ताय् (ता꣡यृँ॒ सन्तानपालनयोः - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = तायनम्
अनीयर् = तायनीयः - तायनीया
ण्वुल् = तायकः - तायिका
तुमुँन् = तायितुम्
तव्य = तायितव्यः - तायितव्या
तृच् = तायिता - तायित्री
क्त्वा = तायित्वा
ल्यप् = प्रताय्य
क्तवतुँ = तायितवान् - तायितवती
क्त = तायितः - तायिता
शानच् = तायमानः - तायमाना

--source--
जालंधरास्त्रिगर्ताः स्युस्तायिकास्तर्जिकाभिधाः ।

-wordlist-
जालन्धर (पुं), त्रिगर्त (पुं), तायिक (पुं), तर्जिक (पुं)

तायिकः [tāyikḥ], See ताजिकः.

तायिक तायिक m. nom de pays. -- Au pl. ses habitants.


तायिकः, पुं, (ताये पालने साधुरिति ठञ् ।)तर्ज्जिकाभिधदेशः । इति हेमचन्द्रः । ४ । २४ ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

तायिक तायिक, आस्, m. pl., N. of a country;
the inhabitants of this country, = तर्जिक।


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

तायिक m. pl. = ताजिक, L.


तायिक m. (-कः) A country; or plu.
	 m. (-काः) 1ts inhabitants.
 E. ताय् to
cherish, ठञ् aff. ताये वृद्धौ साधु ठञ् ।


तायिक त्रि० ताये वृद्धौ साधु ठञ् । तर्ज्जिकांभिधदेशे हेमच०

तायिक
m. (-कः) A country; or plu.
m. (-काः) Its inhabitants.
E. ताय to cherish, इकन् aff.


तायिक (कः) 1.
m. A country.


तायिक (tAyika)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

अभिधानचिन्तामणिः

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Burnouf