जम्भ (jambha)

This section shows the AI summary for the selected word, generated by referencing all available dictionaries. This feature is available only for logged-in users.

Warning!

This feature is only for logged in users. Please login to have full access to Kosha.

In this section, you'll find information about the dhatus (verbal roots) related to your search. This includes details like dhatu information, forms, and any available commentaries.

Warning!

This feature is only for logged in users. Please login to have full access to Kosha.

शब्दसागरः

English

 जम्भ m.
  (-म्भः)
	 1. A tooth.
	 2. The lime.
	 3. Food,  victuals.
	 4. The chin. 
	 5.
A quiver.
	 6. A part,  a portion. 
	 7. The name of a demon. 
 E.
  जभि to
destroy,  affix अच् and नुम् । दैत्यभेदे । करणे घञ् दन्ते । कर्मणि घञ् जम्बीरे ।
भावे घञ् भक्षणे । कर्मणि घञ् अंशे । करणे घञ् तूणे हनौ च ।

Capeller Eng

English

 1 ज॑म्भ m.
  tooth,  tusk,  the jaws,  mouth
 swallowing, 
devouring. 

 2 जम्भ॑ m.
  crusher,  devourer
 N.
  of a cert.
   demons. 

Yates

English

 जम्भ (म्भः) 1.
m.
  A tooth
 a lime
food
 the chin
 a quiver
 a
portion
 a demon. 

Help us improve! Let us know about any improvements, bugs, or suggestions you have. Thanks.Click here for Feedback Form

Spoken Sanskrit

English

जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  tooth
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  indra's thunderbolt
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  portion
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  tusk
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  jaws
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  quiver
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  swallowing
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  mouth
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  set of teeth
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  charm
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  one who crushes or swallows
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  swallowing
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  eye-tooth
जम्भ 	-	 jambha 	-	 m.
  	-	  part

 
   जम्भ  jambha m.
   jaws   
   आसन्  Asan n.
   jaws    
   आस्य  Asya n.
   jaws   
   ग्रसन  grasana n.
   jaws    
   वदनोदर  vadanodara n.
   jaws   
   वक्त्र  vaktra n.
   jaws    
   व्यात्त  vyAtta n.
   open jaws   
   हनुमत्  hanumat m.
   having jaws    
   चतुर्हनु  caturhanu adj.
   having 4 jaws   
   अन्तकांअन  antakAMana n.
   jaws of Death   
   रणमुख  raNamukha n.
   jaws of battle  
   विवृत्तदंष्ट्र  vivRttadaMSTra adj.
   with opened jaws    
   दिप्तास्य  diptAsya adj.
   having fiery jaws   
   महाहनु  mahAhanu adj.
   having large jaws    
   हानव्य  hAnavya adj.
   being in the jaws   
   हनुल  hanula adj.
   having strong jaws    
   सुहनु  suhanu adj.
   having handsome jaws   
   हनव्य  hanavya adj.
   relating to the jaws    
   जम्भसुत  jambhasuta adj.
   pressed with the jaws   
   जञ्जभीति  { जभ् }  jaJjabhIti  { jabh } verb  opening the jaws wide   
   जञ्जभ्यते  { जभ् }  jaJjabhyate  { jabh } verb  opening the jaws wide  
   अन्तर्जम्भ  antarjambha m.
   inner part of the jaws    
   हनुमोक्ष  hanumokSa m.
   relaxation of the jaws   
   हनुस्वन  hanusvana m.
   sound made with the jaws    
   सुजम्भ  sujambha adj.
   having good jaws or teeth  
   उभयतोदत्  ubhayatodat adj.
   having teeth in both jaws    
   उभयाद  ubhayAda adj.
   having teeth in both jaws   
   उभयादत्  ubhayAdat adj.
   having teeth in both jaws    
   सिंहहनु  siMhahanu adj.
   having the jaws of a lion  
   संहनु  saMhanu ind.
   to seize between the jaws    
   संहनु  saMhanu adj.
   striking the jaws together  
   स्तब्धहनु  stabdhahanu adj.
   having stiff or immovable jaws    
   सुशिप्र  suzipra adj.
   having beautiful cheeks or jaws   
   सुजम्भ  sujambha adj.
   having good jaws or strong teeth   
   हनुभेद  hanubheda m.
   gaping or parting asunder of the jaws   
   अरुतहनु  arutahanu adj.
   one whose cheeks or jaws are not broken     
            

 
   जम्भ  jambha m.
   eye-tooth

 
   जम्भ  jambha m.
   one who crushes or swallows

Wilson

English

 जम्भ
m.
  (-म्भः)
1 A tooth.
2 The lime.
3 Food,  victuals.
4 The chin. 
5 A quiver.
6 A part,  a portion. 
7 The name of a demon. 
E.
  जभि to destroy,  affix अच्.

Apte

English

जम्भ [jambha]  म्भी [mbhī]  रः [rḥ],  (म्भी) रः The lime or citron tree.

जम्भः [jambhḥ],  [जभ्-अच्-नुम्]

The jaws (usally in pl.
 ).

A tooth.

Eating.

Biting asunder.

A part,  portion. 

A quiver.

The chin. 

Yawning,  gaping.

N.
  of a demon killed by Indra. 

One who devours a demon. 

Explanation,  interpretation. 

The citron tree.

The bellows
 L.
  D. B. Comp.
   -अरातिः,  -द्विष्,  -भेदिन्,  -रिपुः epithets of Indra. 

अरिः fire.

Indra's thunderbolt.

Indra. -साधक a.
  possessing knowledge of medicine
 इति ते कथयन्ति स्म ब्राह्मणा जम्भसाधकाः Mb.
 *  5.64.2.

Apte 1890

English

 जंभः [जभ्-अच्-नुम्] 1 The jaws (usually in pl.). 
2 A tooth. 
3 Eating. 
4 Biting asunder. 
5 A part,  portion. 
6 A quiver. 
7 The chin. 
8 Yawning,  gaping. 
9 N. of a demon killed by Indra. 
10 One who devours a demon. 
11 Explanation,  interpretation. 
12 The citron tree. 
Comp. 
अरातिः,  
द्विष्,  
भेदिन्,  
रिपुः epithets of Indra. 
अरिः {1} fire. {2} Indra's thunderbolt. {3} Indra. 

Monier Williams Cologne

English

 ज॑म्भ a m.
  a tooth,  eye-tooth,  tusk,  (pl. ) set of teeth,  mouth,  jaws,  RV.
  
 VS.
  xi,  79 (du. ),  xv,  15
 AV.
   iii,  27,  1-6

 swallowing,  RV.
   i,  37,  5

 (°भ॑) one who crushes or swallows (as a demon),  AV.
   ii,  4,  2
 viii,  1,  16
 Kauś.
 

 (g. शिवादि) N.
  of several demons (conquered by Viṣṇu or Kṛṣṇa,  MBh.
   iii,  v,  vii
 Hariv.
 
 by Indra,  MBh.
  ),  MBh.
   i,  2105
 iii,  16365
 Hariv.
  13227
 BhP.
   viii,  10,  21

 a leader of the demons in the war against the gods under Indra,  MārkP.
   xviii,  16

 N.
  of a son (of Prahrāda,  Hariv.
  12461
 of Hiraṇya-kaśipu,  12914)

 of the father-in-law of Hiraṇya-kaśipu,  BhP.
   vi,  18,  11

 of Sunda's father,  R.
  i,  27,  7

 Indra's thunderbolt,  Gal.
 

 a charm (?),  MBh.
   v,  64,  20

 =
  °भिन्,  L.
 

 a quiver,  L.
 

 a part,  portion,  L.
 

 ज॑म्भ cf.
   कु-,  त॑पुर्.,  तिग्म॑-,  तृष्ट-,  वीलु॑-

 सु-ज॑म्भ and अन्तर्-जम्भ॑ [cf.   γαμϕηλαί.]

 जम्भ b See √ 1. जभ्.

Monier Williams 1872

English

 जम्भ,  अस्,  m. the jaws (generally used in plur.)
the mouth,  a tooth,  an eye-tooth,  tusk
 one who
crushes or devours,  as a demon
 N. of several demons
a leader of the demons in the war against the gods
under Indra
 N. of a son of Pra-hrāda
 of a son of
Hiraṇya-kaśipu
 N. of the father-in-law of Hiraṇya-
kaśipu
 N. of the father of Sunda
 the citron tree, 
= जम्भीर,  जम्भल,  जम्बीर
 eating,  food
biting asunder,  opening by biting,  explanation,  inter-
pretation
 a quiver
 a part,  a portion
 (आ),  f. opening
of the mouth
 [cf. अन्तर्-जम्भ,  कु-ज्°,  तपुर्-ज्°, 
तिग्म-ज्°,  तृष्ट-ज्°,  &c.
 cf. also Gr. γαμφηλαί.]
—जम्भ-कुण्ड,  अम्,  n.,  N. of a Tīrtha.
—जम्-
भ-द्विष्,  ट्,  m. the enemy of Jambha,  an epithet
of Indra.
—जम्भ-भेदिन्,  ई,  m. the destroyer of
Jambha,  a N. of Indra.
—जम्भ-सुत,  अस्,  आ,  अम्, 
Ved. pressed with the jaws,  chewed.
—जम्भारि
(°भ-अरि),  इस्,  m. ‘the enemy of Jambha, ’ Indra
Indra's thunderbolt
 fire.

 जम्भ जम्भ। See under 1. जभ्,  p. 338.

Macdonell

English

 जम्भ jámbh-a,  m.
  tooth,  fang
 jaws
 swallowing
 🞄-á,  m.
  crusher,  devourer
 N. of various 🞄demons (C.).

Benfey

English

 जम्भ जम्भ,  i. e. जभ् + अ, 
 I. m.
 ,  f.
 
भा,  and n.
 
 1. The jaws,  the teeth,  a
tooth (ved.).
 2. Cracking,  explaining, 
MBh. 5,  2474.
 II. m.
  A proper name.
 -- Cf.  γαμϕηλαί,  γόμϕιος
 A.S. geaflas.

Apte Hindi

Hindi

जम्भः
पुं*
  - जम्भ् +  घञ्
जबाड़ा

जम्भः
पुं*
  - -
दाँत

जम्भः
पुं*
  - -
खाना

जम्भः
पुं*
  - -
कुतर-कुतर कर टुकड़े करना

जम्भः
पुं*
  - -
"खण्ड,  अंश"

जम्भः
पुं*
  - -
तरकस

जम्भः
पुं*
  - -
ठोड़ी

जम्भः
पुं*
  - -
"जम्हाई,  उबासी"

जम्भः
पुं*
  - -
एक राक्षस का नाम जिसे इन्द्र ने मार गिराया था

जम्भः
पुं*
  - -
चकोतरे का पेड़

Shabdartha Kaustubha

Kannada

जम्भ
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಜಂಬೀರ /ನಿಂಬೆ ಗಿಡ
निष्पत्तिः - > जभी (गात्रविनामे) - "अच्" (३-१-१३४) । नुम् (७-१-६१)
व्युत्पत्तिः - > जम्भयत्यम्लत्वात्
जम्भ
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ದಂತ /ಹಲ್ಲು
निष्पत्तिः - > जभी - कर० "घञ्" (३-३-१२१)
जम्भ
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಒಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸ ಮಹಿಷಾಸುರನ ತಂದೆ
जम्भ
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಅಂಶ /ಭಾಗ
निष्पत्तिः - > जभी - कर्म० "घञ्" (३-३-१९)
जम्भ
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಬತ್ತಳಿಕೆ /ಬಾಣಗಳ ಚೀಲ
निष्पत्तिः - > जभी -कर० "घञ्" (३-३-१२१)
जम्भ
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲುಭಾಗ
जम्भ
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಭಕ್ಷ್ಯ /ತಿಂಡಿ
जम्भ
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಭಕ್ಷಣ /ತಿನ್ನುವುದು /ನುಂಗುವುದು
विस्तारः - > "जम्भः स्यात् दानवान्तरे । दन्तभोजनयोरंशे हनौ जम्भीरतूणयोः" - हेम० ।
जम्भ
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ರಾವಣನ ಒಬ್ಬ ಅನುಚರ
जम्भ
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಇನ ಪತ್ನಿ ಕಯಾಧುವಿನ ತಂದೆ
प्रयोगाः - > "हिरण्यकशिपोर्भार्या कयाधुर्नाम दानवी । जम्भस्य तनया दत्ता सुषुवे चतुरः सुतान् ॥"
उल्लेखाः - > भाग० ६-१८-१२
जम्भ
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಜೃಂಭೆ /ಆಕಳಿಕೆ

L R Vaidya

English

 jaMBa {% m. %} 1. The jaws (generally in the plural)
a tooth
eating
a part,  a portion
a quiver
the chin
yawning,  gaping
name of a demon killed by Indra
the citron tree.

Bopp

Latin

 जम्भ m. (r. जम्भ् s. अ)
1) cibus.
2) mentum. (Cf. gr.
γαμϕηλαί.)

Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch

German

 जम्भ 1. b) lies "etwa Kinnbackenkrampf". m. das Einbeißen,  Dharmaśarm. 11,  16.

 जम्भ m. °ein Rākṣasa,  der die Mundsperre verursacht,  Kauś. 32,  1.

Sanskrit Tibetan

Tibetan

skyur mo
१) अम्बिलक २) अम्ल ३) चुक्र ४) जम्भ (?)

अभिधानचिन्तामणिः

Sanskrit

--source--
 
द्विषः पाकोऽद्रयो वृत्रः पुलोमा नमुचिर्बलः ॥ १७४ ॥
जम्भः प्रिया शचीन्द्राणी पौलोमी जयवाहिनी ।
-wordlist-
 
इन्द्रद्विष् (पुं),  पाक (पुं),  वृत्र (पुं),  पुलोमन् (पुं),  नमुचि (पुं),  बल (पुं),  जम्भ (पुं),  इन्द्रप्रिया (स्त्री),  शची (स्त्री),  इन्द्राणी (स्त्री),  पौलोमी (स्त्री),  जयवाहिनी (स्त्री)

--source--
 
दाढिका दंष्ट्रिका दाढा दंष्ट्रा जम्भो द्विजा रदाः ॥ ५८३ ॥
रदना दशना दन्ता दंशखादनमल्लकाः ।
-wordlist-
 
दाढिका (स्त्री),  दंष्ट्रिका (स्त्री),  दाढा (स्त्री),  दंष्ट्रा (स्त्री),  जम्भ (पुं),  द्विज (पुं),  रद (पुं),  रदन (पुं),  दशन (पुं),  दन्त (पुं),  दंश (पुं),  खादन (पुं),  मल्लक (पुं)

--source--
 
करुणे मल्लिकापुष्पो जम्बीरे जम्भजम्भलौ ॥ ११४९ ॥
-wordlist-
 
करुण (पुं),  मल्लिकापुष्प (पुं),  जम्बीर (पुं),  जम्भ (पुंक्ली),  जम्भल (पुं)

Mahabharata

English

Jambha^1,  an Asura. § 298 (Dyutap.): II,  62,  2105 (iti sma bhāshate Kāvyo Jºtyāge mahāsurān).--§ 384c (Vishṇu): III,  102,  8760 (Asuraḥ,  has been slain by Vishṇu).--§ 561c (Kṛshṇa Vāsudeva): V,  48,  †1884 (vegeneva--ºaiva,  B.--śailam abhihatya Jºḥ,  cf. Ekalavya).--§ 561d (Nara-Nārāyaṇau): V,  49,  1931 (had been slain by Nara (= Arjuna) while about to swallow him).--§ 589 (Droṇābhishekap.): VII,  11,  386 (has been slain by Kṛshṇa).--§ 596 (Pratijñāp.): VII,  81,  2910 (Indra-Vishṇū yathā prītau Jºvadhakāṅkshiṇau).-§ 599 (Jayadrathavadhap.): VII,  96,  3561 (yathā ŚakraJºau)
 102,  3821 (yathendreṇa hataḥ pūrvaṃ Jºo Devāsure mṛdhe).--§ 605 (Karṇap.): VIII,  13,  516 (yathā Devāsure yuddhe Jº-Śakrau mahābalau).--§ 608 (do.): VIII,  65,  3304 (hate mahāsure Jºe Śakra-Vishṇū yathā Guruḥ)
 77,  †3863 (ºṃ jighāṃsuṃ pragṛhītavajraṃ jayāya Devendram iva)
 84,  †4280 (purā jighāṃsur Maghaveva Jºṃ)
 88,  †4501 (MahendraJºāv iva).--§ 611 (Śalyap.): IX,  12,  655 (hatavikrānto Jºo Vṛtrahaṇā yathā)
 20,  †1077 (ºo yathā Śakrasamāgamād vaī nāgendram Airāvaṇam Indravāhyaṃ,  sc. pratyudyayau)
 26,  1425 (yādṛśaṃ samare pūrvaṃ Jº-Vāsavayoḥ).--§ 641 (Rājadh.): XII,  98,  3660 (had been slain by Indra). Cf. Asura.

Jambha^2,  a Rākshasa. § 537 (Rāma-Rāvaṇayuddha): III,  285,  16365 (follower of Rāvaṇa).

पुराणम्

English

जम्भ / JAMBHA. A Daitya (asura). He was the chief among those who snatched away Amṛta from the hands of dhanvantari. (agni purāṇa,  Chapter 3).
In the Purāṇas several Asuras (demons) bearing the name jambha are mentioned. It is stated in mahābhārata,  Sabhā Parva,  Dākṣiṇātyapāṭha,  Chapter  38,  that śrī kṛṣṇa killed an asura named jambha. Mention is made in mahābhārata,  Sabhā Parva,  Chapter 98,  Stanza 49 that the teacher śukra refused to help a jambha whom indra killed later. It occurs in mahābhārata,  Vana Parva,  Chapter 102,  Stanza 24,  that Mahāviṣṇu had killed an asura called jambha. It is stated in mahābhārata,  Vana Parva,  Chapter 285,  Stanza 2,  that a group of Jambhāsuras,  who had undergone training under rāvaṇa,  once attacked hanūmān. Another Jambhāsura had been killed by arjuna,  as stated in mahābhārata,  Udyoga Parva,  Chapter 49. All these Dānavas (Asuras) were sons of kaśyapa born of his wife danu.

Vedic Reference

English

 Jambha occurs twice in the Atharvaveda as the name of a
disease or a demon of disease. In one passage^1 it is said to be
cured by the Jaṅgiḍa plant
 in the other^2 it is described as
samhanuḥ,  ‘bringing the jaws together.’ Weber^3 argued from
the Kauśika Sūtra^4 that it was a child's ailment,  especially
‘teething.’ Bloomfield^5 considers it to mean ‘convulsions, ’
while Caland^6 thinks it denotes ‘tetanus.’ Whitney^7 decides
for ‘lockjaw’ or ‘convulsions.’
1) ii. 4,  2.
2) viii. 1,  16.
3) Indische Studien,  13,  142.
4) xxxii. 1.
5) Hymns of the Atharvaveda,  283.
6) Zeitschrift der Deutschen Morgen
ländischen Gesellschaft,  53,  224
 Altin-
disches Zauberritual,  103.
7) Translation of the Atharvaveda, 
42.
Cf. Zimmer,  Altindisches Leben,  392.

शब्दकल्पद्रुमः

Sanskrit

 जम्भः,  पुं,
   (जम्भते जृम्भते इति । जभि गात्र-विनामे + पचाद्यच् । “रधिजभोरचि ।” ७ । १६१ । इति नुम् ।) दैत्यभेदः । (इन्द्र एनं निहत-वान् ॥
 अपरो दैत्यविशेषः । विष्णुरेनं जघान ।यथा,  महाभारते । ३ । १०२ । २४ -- २५ ।“असुरश्च महेष्वासो जम्भ इत्यभिविश्रुतः ।यज्ञक्षोभकरः क्रूरस्त्वयैव विनिपातितः ॥
एवमादीनि कर्म्माणि येर्षां संख्या न विद्यते ।अस्माकं भयभीतानां त्वं गतिर्मधुसूदन ! ॥
”प्रह्लादपुत्त्राणामेकतमः । यथा,  हरिवंशे । २१८ । ३५ ।“प्रह्लादस्य त्रयः पुत्त्रा विक्रान्ताश्च महाबलाः ।विरोचनश्च जम्भश्च कुजम्भश्चेति विश्रुताः ॥
”राक्षसविशेषः । स तु रावणस्यानुचरः । यथा, महाभारते । ३ । २८४ । रामरावणयुद्धे । २ ।“पर्व्वणः पूतनो जम्भः खरः क्रोधवशो हरिः ॥
”जम्भ्यते भक्ष्यतेऽनेनेति । जम्भ + करणे घञ् ।)दन्तः । यथा,  ऋग्वेदे । ८ । ९१ । २ ।“इमं जम्भसुतं पिब ।” “जम्भसुतं दन्तैरभि-षुतम् ।” इति तद्भाष्यम् ॥
 * ॥
 जम्भ्यते भक्ष्यतेऽसौ इति कर्म्मणि घञ् ।) जम्बीरः । (यथा,  --“स्याज्जम्बीरोदन्तशटो जम्भजम्भीरजम्भलाः ॥
”इति भावप्रकाशस्य पूर्व्वखण्डे प्रथमे भागे ॥
 * ॥
जम्भ + भावे घञ् ।) भक्षणम् । इति मेदिनी ।भे,  ४ ॥
 (यथा,  महाभारते । ५ । ६४ । २० ।“इति ते कथयन्ति स्म ब्राह्मणा जम्भसाधकाः ॥
”)अंशः । हनुः । तूणः । इति हेमचन्द्रः ॥

वाचस्पत्यम्

Sanskrit

 जम्भ पु०
  जम--अच्--नुम् । १ दैत्यभेदे । करणे घञ् । २ दन्तेकर्म्मणि घञ् । ३ जम्बीरे । भावे घञ् । ४ सक्षणे मेदि० ।कर्म्मणि घञ् । ५ अंशे । करणे घञ् । तूणे ६ हनौ चहेमच० । जम्भदैत्यश्च महिषासुरपिता । स च इन्द्रात्पराजयमासाद्य महादेवं प्रसाद्य त्रैलोक्यविजयिपुत्ररूप-वरप्राप्तौ गृहे गमनात् प्रागेव नारदोपदेशात् इन्द्रेणयुद्धायाहूतः स्नानच्छलेन सरोऽवगाहकाले महिषींदृष्ट्वा तस्यां गर्भमाधाय इन्द्रेण युद्धं कृतवान् तेननिपातितश्च तत्कथा मार्क० पु०
  दृश्या । कालिकापु० ६१ अ० तस्य रम्भेतिनामेति भेदः । अन्योऽपि तन्नामाऽसुरोविष्णुनाहतो यथोक्तं मा० व० १०२ अ० । “असुरश्चमहेष्वासो जम्भ इत्यभिविश्रुतः । यज्ञच्छिद्रकरक्रूरस्त्वयैवविनिपातितः” हरिं प्रति देवानामुक्तिः । ७ राव-णानुचरभेदे “पर्वणः पतनो जम्भः खरः क्रोधवशोहरिः । प्ररुजश्चारुजश्चैव प्रघसश्च्रैवमादयः । ततो-ऽभिपतता तेषामदृश्यानां दुरात्मनाम् । अन्तर्द्धानबधंतज्ज्ञश्चकार स विभीषणः” भा० व० २८४ अ० । ८ भक्ष्येसि० कौ० । तत्र भक्षणे “इति ते कथयन्ति स्म ब्राह्मणाजम्भसाधकाः” भा० उ० ६३ अ० । दन्ते “इमं जम्भसुतं पिबः”ऋ० ८ । ९१ । २ । “जम्भसुतं दन्तैरमिषुतम्” भा० सुजम्भा-हरितजम्भा । जभि--जृम्भायां भावे घञ् । ९ जृम्भ-याञ्च । “जम्भा सुहरिततृणसोमेभ्यः” पा० बहुव्रीहौअनिच् समा० । सुजम्भा हरितजम्भा तृणं जम्भो भक्ष्यंयस्य तृणजम्भा सोमजम्भा । स्वार्थे क । जम्भक तत्रार्थेजभ--ण्वुल् । जम्भक भक्षके त्रि०
  ।

Capeller

German

 1. ज॑म्भ m.
  Zahn (Pl. Gebiss),  Rachen
das Schlucken. 

 2. जम्भ॑ m.
  der Zermalmer,  Verschlinger
N. best Dämonen. 

Grassman

German

 jámbha,  m.,  der Zahn,  Fangzahn,  im Plur. das Gebiss
 2〉 im bildlichen Sinne scheint die Somapresse als das Gebiss des Saftes,  d. h. als das Gebiss,  durch dessen Kauen der Somasaft herausgepresst wird,  aufgefasst zu sein
 vgl. das folg.
-e 2〉 {37, 5} (rásasya).
-āsas {669, 14}.
-ebhis {523, 2}.
-ais {143, 5} (tigitaís)
 {148, 4}
 {303, 10}
 {519, 4}
 {913, 3}.

 jámbha:
-ais {939, 8}.

Burnouf

French

 जम्भ जम्भ m.
  (जम्भ् et जम्) menton
 dent.
Aliment,  nourriture.
		 Part,  portion. 
		 Citron,  cf.  जम्बिर।
Carquois (जभ् 10).
		 Np. d'un démon. 
		 Gr.
γαμφαί.
जम्भक m.
  citron,  limon. 
जम्भद्विष् m.
  Indra,  ennemi de Jambha.
जम्भभेदिन् m.
  mms.
जम्भर et जम्भल m.
  citron,  limon. 
जम्भारि m.
  (अरि) l'ennemi de Jambha,  c-à-d. Indra,  ou
sa foudre,  ou le feu d'Agni.
जम्भिन् m.
  citron,  limon. 
जम्भिर m.
  citron,  limon. 
		 Esp. de basilic,  bot.

Stchoupak

French

 जम्भ-
 m.
  n.
  de divers démons et autres personnages 
 un certain
sortilège (?).
जम्भारि- m.
  ennemi de J.,  Indra.

No entries for this word is found.

What is this? (Hidden Dictionary)

To avoid the clutter in the app, the unwanted dictionaries can be hidden to have clear view while browsing. This section shows entries from those hidden dictionaries if any.

How to hide/unhide dictionary?

Every dictionary entry will have top right corner menu . From there, you can hide or unhide dictionary. You must login to use this feature. So, KST can remember your preferences of hidden dictionaries.