धातुः: जन्
मूलधातुः: जनी
धात्वर्थः: प्रादुर्भावे
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: जायते


धातुः: जन्
मूलधातुः: जन
धात्वर्थः: जनने
गणः: जुहोत्यादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: जजन्ति
अनुबन्धादिविशेषः: छान्दसः


जन् (ज꣡नीँ॒ प्रादुर्भावे मित् १९३७ - दिवादिः - सेट्)
ल्युट् = जननम्
अनीयर् = जननीयः - जननीया
ण्वुल् = जनकः - जनिका
तुमुँन् = जनितुम्
तव्य = जनितव्यः - जनितव्या
तृच् = जनिता - जनित्री
क्त्वा = जनित्वा
ल्यप् = प्रजाय / प्रजन्य
क्तवतुँ = जातवान् - जातवती
क्त = जातः - जाता
शानच् = जायमानः - जायमाना

जन् (ज꣡नँ꣡ जनने मित् १९३७ - जुहोत्यादिः - सेट्)
ल्युट् = जननम्
अनीयर् = जननीयः - जननीया
ण्वुल् = जनकः - जनिका
तुमुँन् = जनितुम्
तव्य = जनितव्यः - जनितव्या
तृच् = जनिता - जनित्री
क्त्वा = जनित्वा
ल्यप् = प्रजाय / प्रजन्य
क्तवतुँ = जनितवान् - जनितवती
क्त = जनितः - जनिता
शतृँ = जज्ञत् / जज्ञद् - जज्ञती

जनयामि जनयामि (c. de जन्) pqp. अजीजनम्।
Faire naître; faire engendrer: नोजने जनय विच्ववारे
rends-nous pères de nombreux enfants, Vd.
		 au fig. जनयन्
भयम् inspirant la peur, प्रीतिम् la joie, स्तोमम् un hymne.
		 Engendrer, être père; अजीजनत् सुतं तस्याम् il eut
d'elle un fils.
		 Enfanter, être mère: कौशल्या अजनयद्
रामम् Kauśalyā mit au jour Rāma.
जनयितृ m. (sfx. तृ) père, celui qui engendre.
जनयित्री f. (sfx. तृ) mère, celle qui enfante.


bskyed par
१) उत्पत्स्ये २) उत्पादयितव्य ३) जनयामि ४) दातव्य

जनयामि (janayAmi)

Sanskrit Tibetan

Burnouf