| YouTube Channel

जज् (jaj)

 
Yates
English
जज् जजति 1.
a. To fight, to con-
tend. (इ) जञ्जति
Idem.
Apte
English
जज् [jaj] जञ्ज् [jañj], जञ्ज् 1
P.
(जजति or जञ्जति) To fight.
Apte 1890
English
जज्, जंज् {c1c} P. (जजति or जंजति) To fight.
Monier Williams Cologne
English
जज्
cl.
1.
P.
to fight,
Dhātup.
vii, 68.
Monier Williams 1872
English
जज् जज्, cl. 1. P. जजति, &c., to fight
[cf. जञ्ज्
cf. also Hib. fighim, ‘I fight
Germ. fechte
Old Germ. vihtu
Lat. pugno.]
Benfey
English
जज् जज्, i. 1, Par. To fight.
Apte Hindi
Hindi
जज्
भ्वा*पर* - -
"लड़ना, युद्धकरना"
L R Vaidya
English
jaj {% vi. 1P (pres. जजति or जंजति) %} To fight.
Bopp
Latin
जज् 1. P. (युद्धे K. युधि V.) pugnare, v. sq. (Fortasse hib.
fighim «I fight», nostrum fechte, germ. vet. vihtu, lat.
pugno, mutatâ gutturali in lab., v. जञ्ज्.
Kridanta Forms
Sanskrit
जज् (ज꣡जँ꣡ युद्धे - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = जजनम्
अनीयर् = जजनीयः - जजनीया
ण्वुल् = जाजकः - जाजिका
तुमुँन् = जजितुम्
तव्य = जजितव्यः - जजितव्या
तृच् = जजिता - जजित्री
क्त्वा = जजित्वा
ल्यप् = प्रजज्य
क्तवतुँ = जजितवान् - जजितवती
क्त = जजितः - जजिता
शतृँ = जजन् - जजन्ती
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
जज्
मूलधातुः:
जज
धात्वर्थः:
युद्धे
गणः:
भ्वादिः
कर्मकत्वं:
अकर्मकः
इट्त्वं:
सेट्
उपग्रहः:
परस्मैपदी
रूपम्:
जजति
Burnouf
French
*जज् जज्। जजामि, et जञ्जामि 1.
Combattre.