धातुः: कस्
मूलधातुः: कस
धात्वर्थः: गतौ
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: कसति


कस् (क꣡सँ॒ गतिशासनयोः इत्येके - अदादिः - सेट्)
ल्युट् = कसनम्
अनीयर् = कसनीयः - कसनीया
ण्वुल् = कासकः - कासिका
तुमुँन् = कसितुम्
तव्य = कसितव्यः - कसितव्या
तृच् = कसिता - कसित्री
क्त्वा = कसित्वा
ल्यप् = प्रकस्य
क्तवतुँ = कसितवान् - कसितवती
क्त = कसितः - कसिता
शानच् = कसानः - कसाना

कस् (क꣡सँ꣡ गतौ - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = कसनम्
अनीयर् = कसनीयः - कसनीया
ण्वुल् = कासकः - कासिका
तुमुँन् = कसितुम्
तव्य = कसितव्यः - कसितव्या
तृच् = कसिता - कसित्री
क्त्वा = कसित्वा
ल्यप् = प्रकस्य
क्तवतुँ = कसितवान् - कसितवती
क्त = कसितः - कसिता
शतृँ = कसन् - कसन्ती

चकास, ऋ क्ष लु दीप्तौ । इति कविकल्पद्रुमः ॥
(अदां-परं-अकं-सेट् ।) ऋ, अचीचकासत् अच-चकासत् । अनेकस्वरात् सन्वद्भावविकल्पः । क्ष,चकासति । लु, चकास्ति । इति दुर्गादासः ॥


चकास (ऋ) चकासृ r. 2nd cl. (चकास्ति) To shine. अदा जक्षा पर-अक-सेट् ।


चकास दीप्तौ अदा० जक्षा० पर० अक० सट् । चकास्तिअचकासीत् । चकसाम--बभूघ आस चकार । ऋदित् ।अचचकासत् । “चकासति च मासादास्तथा रन्ध्रषु जा-ग्रति” । “चकासां चक्रुरुत्तस्थुः” “शोकादभूषैरपि भू-श्चकासाञ्चकार नागेन्दाथाश्वमिश्रैः” भट्टिः । “चकासतचारु चमरुचम्मणा” माघः ।

चकास (ऋ) चकासृ r. 2nd cl. (चकास्ति) To shine.


चकास (cakAsa)

शब्दसागरः

Wilson

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्