धातुः: गुह्
मूलधातुः: गुहू
धात्वर्थः: संवरणे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: वेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: गूहति
अनुबन्धादिविशेषः: ऊदित्


गुह् (गु꣡हूँ॑ संवरणे - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = गूहनम्
अनीयर् = गूहनीयः - गूहनीया
ण्वुल् = गूहकः - गूहिका
तुमुँन् = गूहितुम् / गोढुम्
तव्य = गूहितव्यः / गोढव्यः - गूहितव्या / गोढव्या
तृच् = गूहिता / गोढा - गूहित्री / गोढ्री
क्त्वा = गूहित्वा / गूढ्वा
ल्यप् = प्रगुह्य
क्तवतुँ = गूढवान् - गूढवती
क्त = गूढः - गूढा
शतृँ = गूहन् - गूहन्ती
शानच् = गूहमानः - गूहमाना

गुहिलम् [guhilam], Wealth, property.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

गुहिल गुहिल n. (sfx. इल) richesse, avoir.


गुहिलं, क्ली, (गूहते पादपादिभिराच्छन्नं भव-तीति । गुह + “गुपादिभ्यः कित् ।” उणां ।१ । ५६ । इति इलच् । गुणनिषेधार्थं किच्च ।)वनम् । इत्युणादिकोषः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

गुहिल, अम्, n. wealth, property; a wood (?);
(अस्), m., N. of a prince.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

गुहिल m. N. of a prince (descendant of Bappa), Ratnak.


गुहिल n. (g. काशादि) = °हिन, Uṇ. i, 57.


गुहिल n. (-लं) Wealth, property.
 E. गुह् to hide, &c. इलच् aff.


गुहिल न० गुह--गुपा० इलच् किच्च । १ घने उज्ज्व० द० ।गुहा + काशा० चतुरर्थ्याम् इलः । २ गुहासन्निकृष्टदेशादौ त्रि०

गुहिल
n. (-लं) Wealth, property.
E. गुह to hide, &c. इलच् aff.


गुहिल (guhila)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Burnouf