धातुः: उख्
मूलधातुः: उख
धात्वर्थः: गतौ
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: ओखति


उख् (उ꣡खँ꣡ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = ओखनम्
अनीयर् = ओखनीयः - ओखनीया
ण्वुल् = ओखकः - ओखिका
तुमुँन् = ओखितुम्
तव्य = ओखितव्यः - ओखितव्या
तृच् = ओखिता - ओखित्री
क्त्वा = ओखित्वा
ल्यप् = प्र उख्य
क्तवतुँ = उखितवान् / ओखितवान् - उखितवती / ओखितवती
क्त = उखितः / ओखितः - उखिता / ओखिता
शतृँ = ओखन् - ओखन्ती

ओख, ऋ, शोषणे । भूषणे । सामर्थ्ये । निवारणे ।इति कविकल्पद्रुमः ॥
 (भ्वादिं-अकं-सकं च परं-सेट् ।) ऋ मा भवान् ओचिखत् । अत्र द्वित्वात्प्राक् प्राप्तो ह्रस्व ऋदित्त्वान्न स्यात् । शोषः स्नेह-रहितीभावः । ओखति पङ्क आतपात् । अल-मर्थो भूषणं सामर्थ्यं वारणञ्च । इति दुर्गादासः ॥


ओख r. 1st. cl. (ऋ) ओखृ (ओखति) and with a prefix, as प्र प्रोखति)
	 1. To
dry or arid.
	 2. To adorn.
	 3. To be able or competent, to suffice.
4. To refuse or prevent.


ओख शोषे सामर्थ्ये अक० भूषणे वारणे सक० भ्बा० पर०सेट् ऋदित् । ओखति औखीत् ओखाम् बभूव आसचकार । ओखितः ओखनम् । ओखः णिचि ओख-यति ते मा भवान् ओचिखत् त ऋदित्त्वात् न ह्रस्वः ।उपसर्गावर्णात् पररूपम् प्रोखति परोखति ।

ओख r. 1st. cl (ऋ) ओखृ (ओखति and with a prefix, as प्र,
प्रोखति.)
1 To be dry or arid.
2 To adorn.
3 To be able or competent, to suffice.
4 To refuse or prevent.


ओख (okha)

शब्दसागरः

Wilson

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्