धातुः: शुच्
मूलधातुः: शुचिर्
धात्वर्थः: पूतीभावे (क्लेदः)
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: शुच्यति-ते


धातुः: शुच्
मूलधातुः: शुच
धात्वर्थः: शोके
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: शोचति


शुच् (ईँ꣡शु꣡चिँ॑र् पूतीभावे - दिवादिः - सेट्)
ल्युट् = शोचनम्
अनीयर् = शोचनीयः - शोचनीया
ण्वुल् = शोचकः - शोचिका
तुमुँन् = शोचितुम्
तव्य = शोचितव्यः - शोचितव्या
तृच् = शोचिता - शोचित्री
क्त्वा = शोचित्वा / शुचित्वा
ल्यप् = प्रशुच्य
क्तवतुँ = शुक्तवान् - शुक्तवती
क्त = शुक्तः - शुक्ता
शतृँ = शुच्यन् - शुच्यन्ती
शानच् = शुच्यमानः - शुच्यमाना

शुच् (शु꣡चँ꣡ शोके - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = शोचनम्
अनीयर् = शोचनीयः - शोचनीया
ण्वुल् = शोचकः - शोचिका
तुमुँन् = शोचितुम्
तव्य = शोचितव्यः - शोचितव्या
तृच् = शोचिता - शोचित्री
क्त्वा = शोचित्वा / शुचित्वा
ल्यप् = प्रशुच्य
क्तवतुँ = शुचितवान् / शोचितवान् - शुचितवती / शोचितवती
क्त = शुचितः / शोचितः - शुचिता / शोचिता
शतृँ = शोचन् - शोचन्ती

अशोचः [aśōcḥ], 1 Absence of care of anxiety.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

अशोचः 1 Absence of care or anxiety. 
2 Tranquility, calmness. 
3 Modesty. 

अशोचः, पुं, (न शोचः । नञ्समामः ।) शोकाभावः ।तत्पर्य्यायः । अनहंकृतिः । इति त्रिकाण्डशेषः ।

अशोचः (azocaH)

Apte

Apte 1890

शब्दकल्पद्रुमः