| YouTube Channel

अलंकार (alaMkAra)

 
Capeller Eng
English
अलंकार॑
m.
 ornamenting or ornament (lit. &
fig.
 ).
Apte
English
अलंकारः [alaṅkārḥ], 1 Decoration, act of decorating or ornamenting.
An ornament (fig. also)
अलंकारः स्वर्गस्य
V.*
 1
अनुत्सेकः खलु विक्रमालंकारः
ibid.
A figure of speech of which there are three kinds: -शब्द˚, अर्थ˚, and शब्दार्थ˚
शब्दार्थयोरस्थिरा ये धर्माः शोभातिशायिनः । रसादी- नुपकुर्वन्तो$लंकारास्ते$ङ्गदादिवत् ॥ S. D.* 631
उपकुर्वन्ति तं सन्तं ये$ङ्गद्वारेण जातु चित् । हारादिवदलंकारास्तेनुप्रासोपमादयः ॥ K.
P.*
 8.
cf.
 also काव्यशोभाकरान् धर्मानलंकारान् प्रचक्षते । अलंकरिष्ण- वस्ते च शब्दमर्थमुभौ त्रिधा ॥.
The whole seience of Rhetoric. अलंकारः शास्त्रभेदे मण्डने... । Nm.
Comp.
 -चन्द्रिका a commentory on Kuvalayānanda. -मण्डपः The dressing room of idols. -शास्त्रम् the science and art of rhetoric, poetics. -सुवर्णम् gold used for ornaments.-सूरः
N.
 of a kind of meditation in Buddhism. -हीनa. unadorned.
Monier Williams Cologne
English
अलं—कार॑
m.
 the act of decorating,
R.
 ii, 40, 13, (ifc.
f.
 ,
R.
 18, 6) ornament, decoration,
ŚBr.
TBr.
&c.
 (in rhetoric) an ornament of the sense or the sound (cf. अर्थाल्° and शब्दाल्°)
N.
 of a minister of Jaya-siṃha of Kaśmir (1129-1150
A.
 D.
he is also called Laṅkaka)
Macdonell
English
अलंकार alaṃ-kārá,
m.
 adornment
ornament, 🞄trinket
rhetorical figure
-ka,
m.
 ornament
🞄-vatī,
f.
 T. of the 9th Lambaka in 🞄the Kathā-sarit-sāgara
-śila,
m.
 N..
Benfey
English
अलंकार अलंकार, i. e. अलम्-कृ +
अ,
m.
1. Trimming, Rām. 2, 40, 13.
2. Ornament, trinkets, Daśak. in Chr.
183, 13.
L R Vaidya
English
alaMkAra {% m. %} 1. The act of decorating
2. an ornament
3. a figure of speech
(they are classed under the heads of अर्थालंकार and शब्दालंकार)
4. the science and art of rhetoric, अलंकारान् सर्वानपि गलितगर्वान् रचयतु R.G. Intr.
Aufrecht Catalogus Catalogorum
English
अलंकार by Dharmakīrti. Mentioned in Vāsavadattāp. 235.
अलंकार, shortened to लङ्कक, son of Viśvāvarta, brother
of Maṅkha, minister of Jayasiṃha of Kāśmīr (1129
--50). Report p. 52. Śrīkaṇṭhacarita 3, 56.
Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch
German
अलंकार 4. ein best. samādhi, Kāraṇḍ. 51, 12.
अलंकार °n. Schmuck, S I, 150, 14 v.u. (Ko.).
Sanskrit Tibetan
Tibetan
rgyan
१) अलम् २) अलंकार ३) अवतंस ४) आभरण ५) उद्भूषण ६) उपग ७) निर्यूह ८) निष्क ९) भूषण १०) मण्डन ११) मुख १२) रुचक १३) विभूषण १४) विभूषा १५) संस्कृत १६) हार १७)
rgyan byin
अलंकार
brgyan
१) अंकित २) अलाम्करोन्ति ३) अलंकार ४) अलंकृत ५) आक्रान्त ६) आभरण ७) उपशोभित ८) कलिल ९) विभूषित १०) शोभित ११)
brgyan pa
१) अलंकार २) अलंकृत ३) चित्रित ४) द्यूत ५) प्रतिमण्डित ६) भूषणा ७) भूषित ८) मण्डन ९) मण्डित १०) ललित ११) विभूषित १२) व्यूह १३) शोभित १४) समलंकृत
Capeller
German
अलंकार॑
m.
 das Schmücken, der Schmuck
(auch der Rede).