धातुः: रुह्
मूलधातुः: रुह
धात्वर्थः: बीजजन्मनि,प्रादुर्भावे च
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: रोहति


रुह् (रु॒हँ꣡ बीजजन्मनि प्रादुर्भावे च - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = रोहणम्
अनीयर् = रोहणीयः - रोहणीया
ण्वुल् = रोहकः - रोहिका
तुमुँन् = रोढुम्
तव्य = रोढव्यः - रोढव्या
तृच् = रोढा - रोढ्री
क्त्वा = रूढ्वा
ल्यप् = प्ररुह्य
क्तवतुँ = रूढवान् - रूढवती
क्त = रूढः - रूढा
शतृँ = रोहन् - रोहन्ती

अभ्यारोह्य Tatpur. m. f. n. (-ह्यः-ह्या-ह्यम्) To be mounted,
to be reached; e. g. Śatapathabr.: यज्ञेन वै देवाः । इमां
जितिं जिग्युर्यैषामियं जितिस्ते होचुः कथं न इदं मनुष्यैरन-
भ्यारोह्यं स्यादिति. E. रुह् with आ and अभि, kṛtya
aff. ण्यत्.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

अभ्य्-आ-रोह्य, अस्, आ, अम्, to be ascended, to be
gained.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

अभ्य्-आरोह्य See अन्- neg.


अभ्यारोह्य (abhyArohya)

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Goldstucker