धातुः: मेथ्
मूलधातुः: मेथृ
धात्वर्थः: मेधा-हिंसनयोः
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: हिंसने सकर्मकः,मेधायाम् अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: मेथति-ते
अनुबन्धादिविशेषः: ऋदित्


मेथ् (मे꣡थृँ॑ मेधाहिंसनयोः इत्येके - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = मेथनम्
अनीयर् = मेथनीयः - मेथनीया
ण्वुल् = मेथकः - मेथिका
तुमुँन् = मेथितुम्
तव्य = मेथितव्यः - मेथितव्या
तृच् = मेथिता - मेथित्री
क्त्वा = मेथित्वा
ल्यप् = प्रमेथ्य
क्तवतुँ = मेथितवान् - मेथितवती
क्त = मेथितः - मेथिता
शतृँ = मेथन् - मेथन्ती
शानच् = मेथमानः - मेथमाना

अभिमेथिका Tatpur. f. (-का) (ved.) An imprecation, a male-
diction; e. g. Śatapath.: यदभिमेथिकाः सर्वे कामा अश्वमेधे
&c. E. मेथ् with अभि, kṛt aff. ण्वुल्, fem. aff. टाप्.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

अभिमेथिका अभि-मेथिका, f. (rt. मेथ्),
Ved. insulting or injurious speech; obscene expression;
imprecation.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

अभि-मे॑थिका f. id., ŚBr.


अभिमेथिका (abhimethikA)

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Goldstucker