धातुः: ऊह्
मूलधातुः: ऊह
धात्वर्थः: वितर्के
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: ऊहते


ऊह् (ऊ꣡हँ॒ वितर्के - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = ऊहनम्
अनीयर् = ऊहनीयः - ऊहनीया
ण्वुल् = ऊहकः - ऊहिका
तुमुँन् = ऊहितुम्
तव्य = ऊहितव्यः - ऊहितव्या
तृच् = ऊहिता - ऊहित्री
क्त्वा = ऊहित्वा
ल्यप् = प्र ऊह्य
क्तवतुँ = ऊहितवान् - ऊहितवती
क्त = ऊहितः - ऊहिता
शानच् = ऊहमानः - ऊहमाना

अपोह्य
वि* - अप+वह्+ण्यत् 
"दूर हटाने या ले जाने के योग्य,प्रायश्चित्ति करने के योग्य; तर्क द्वारा स्थापित करने के योग्य ।"

अपोह्य [apōhya] अपोहनीय [apōhanīya], अपोहनीय pot. p. To be removed, taken away; मृत्युर्बुद्धिमतापोह्यो यावद् बुद्धिबलोदयम् Bhāg.1.1.48. expiated (as sin); to be established by reason.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

अपोह्य, अपोहनीय pot. p. To be removed, taken away, expiated (as sin); to be established by reason. 

अपोह्य Tatpur. m. f. n. (-ह्यः-ह्या-ह्यम्) To be removed, to
be taken away. E. ऊह् with अप, kṛtya aff. यत्.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

अपोह्य mfn. = अपोहनीय.


अपोह्य

पदविभागः - >विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - >ವರ್ಜಿಸಲ್ಪಡುವ /ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಡುವ

अपोह्य

पदविभागः - >अव्ययम्
कन्नडार्थः - >ನಿವಾರಿಸಿ /ಹೋಗಲಾಡಿಸಿ

अपोह्य-
 a. v. à écarter, à expier.


अपोह्य त्रि० अप--उह गत्यादौ कर्म्मणि ण्यत् । अपगमनीये“त्याज्ये एतैर्व्रतैरपोह्यं स्यादेनोहिंसासमुद्भवम्” मनुःअप + वह--ल्यप् । दूरीकृत्येत्यर्थे अव्य० ।

apohya {% a. (f. ह्या) %} To be removed or taken away, e.g. एतैर्व्रतैरपोह्यं स्यादेनो हिंसासमुद्भवम्.


अपोह्य (apohya)

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Goldstucker

Apte Hindi

Shabdartha Kaustubha

L R Vaidya

वाचस्पत्यम्

Stchoupak